Balistoides conspicillum
Duże białe plamy pokrywają brzuch, natomiast grzbiet ma czarne plamy na żółtym tle. Okolica pyska jest żółta, z pomarańczowożółtymi wargami i białym lub żółtawym poprzecznym pasem przed okiem. Szeroki biały pas, czasem lekko żółtawy, biegnie pionowo przez płetwę ogonową.
Powiększone łuski nad nasadą płetwy piersiowej i bezpośrednio za otworem skrzelowym tworzą elastyczną błonę bębenkową. Spłaszczony trzon ogonowy ma rzędy małych kolców skierowanych do przodu. Wyraźna bruzda rozciąga się od oka ku przodowi na długość około jednej średnicy oka. Otwór gębowy jest końcowy, a liczba rzędów płytkowatych łusek wynosi 39–50.
Ta samotnicza ryba zamieszkuje rafy przybrzeżne i zewnętrzne w przejrzystych wodach, zwłaszcza rafy od strony otwartego morza w pobliżu stromych uskoków. Na znacznej części swojego zasięgu jest rzadka lub bardzo rzadka. Dorosłe osobniki zwykle pływają na otwartej przestrzeni wzdłuż głębokich uskoków i wycofują się do jaskiń, gdy ktoś się zbliża. Młode chowają się w małych jaskiniach obficie porośniętych bezkręgowcami. W skład diety wchodzą jeżowce, kraby i inne skorupiaki, mięczaki oraz osłonice. Balistoides conspicillum jest żywicielem kilku pasożytów wewnętrznych i zewnętrznych.
Najlepiej nadaje się dla doświadczonych akwarystów: wprowadzenie do akwarium może być trudne, chociaż zadomowione osobniki są stosunkowo łatwe w utrzymaniu. Rogatnice ogólnie mają silne szczęki zdolne do kruszenia twardych muszli i pancerzy. Przewracają również jeżowce strumieniami wody i zjadają je od odsłoniętej strony spodniej. Ich agresja wobec przedstawicieli własnego gatunku i innych ryb sprawia, że ryba ta nie nadaje się do spokojnego akwarium towarzyskiego. Rogatnice mogą wyskakiwać, gdy zostaną spłoszone, zwłaszcza krótko po wprowadzeniu do akwarium.
Występowanie: Andamany i Nikobary, Australia, Fidżi, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Indo-Pacyfik, Japonia, Jemen, Kenia, Korea, Reunion, Wyspa Lord Howe, Madagaskar, Malediwy, Wyspy Marshalla, Mauritius, Mikronezja, Mozambik, Nowa Kaledonia, Niue, Mariany Północne, Palau, Papua, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Raja Ampat, Samoa, Seszele, Sri Lanka, Republika Południowej Afryki, Sumatra, Tajwan, Tanzania, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Tonga, Vanuatu, Wietnam, Wyspa Bożego Narodzenia
Odnotowano przypadki zatrucia ciguaterą po spożyciu tej ryby.
Spożycie tej ryby może spowodować zatrucie ciguaterą. Niektóre organizmy jednokomórkowe, w tym bruzdnice takie jak Gambierdiscus toxicus, wytwarzają toksyny wewnątrz ryb, które poza tym są nieszkodliwe i normalnie nadawałyby się do spożycia.
Wczesne objawy obejmują pocenie się, drętwienie i pieczenie, szczególnie wokół ust. Następnie mogą wystąpić dreszcze, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i skurcze mięśni. Świąd, mrowienie i drętwienie mogą dotyczyć warg, błony śluzowej jamy ustnej, a zwłaszcza wewnętrznych powierzchni dłoni i podeszew stóp; drętwienie może również obejmować dłonie, stopy i twarz. Inne możliwe skutki to porażenie mięśni szkieletowych, w tym mięśni oddechowych, zaburzenia koordynacji, bóle mięśni i stawów, bóle głowy, ból zębów, uczucie zimna, pocenie się i ogólne osłabienie. Spożywanie alkoholu nasila objawy.
Rzadziej zatrucie może powodować zagrażający życiu spadek ciśnienia krwi i przyspieszenie akcji serca lub skutki przeciwne. Choroba ta jest ogólnie bardzo rzadka, ale około 7% przypadków kończy się śmiercią.