Samce mają ciemne pasy, z których każdy zawiera pionową parę wydłużonych plam, oraz ciemną plamę za okiem i pokrywą skrzelową. Samice mają słabo zaznaczone ciemne pasy przecięte ciemnymi liniami, które ku tyłowi rozpadają się na kreski, oraz ciemne plamki na płetwach nieparzystych. Wysokość ciała na wysokości początku płetwy odbytowej podano jako 5,6–6,1 cm długości standardowej (SL). Samice zwykle mają poniżej 5,5 cm, a samce zwykle powyżej 6,0 cm SL.
Larwy są planktoniczne i często występują w płytkich wodach przybrzeżnych. Podobnie jak inne skoczki skalne, w tym Blenniella chrysospilos, B.plaula i B.interupta, ryba ta przypuszczalnie zasiedla płytkie skaliste wybrzeża, baseny pływowe i płytkie rafy koralowe blisko powierzchni.
Jej dieta jest niepewna; przypuszcza się, że Blenniella cyanostigma zgryza porośla i glony wraz z żyjącymi wśród nich drobnymi skorupiakami. Epitet cyanostigma pochodzi od greckich słów oznaczających niebieski oraz plamę lub znak.
Występowanie: Andamany i Nikobary, Bali, Indonezja, Jawa, Kenia, Komory, Reunion, Madagaskar, Mozambik, Afryka Wschodnia, Seszele, Sri Lanka, Sumatra, Tanzania, Wyspa Bożego Narodzenia
Zabezpieczenie przed wyskakiwaniem zapobiega wydostawaniu się ryb z akwarium, również tych aktywnych nocą. Wiele wargaczy, ryb z rodziny żagiewkowatych, ślizgowatych i różnych babkowatych czasami wyskakuje z nieprzykrytego zbiornika, gdy zostaną spłoszone podczas nocnego odpoczynku. Następnego ranka często znajduje się je wyschnięte na dywanach lub szklanych krawędziach albo odkrywa później za akwarium. Mureny mogą uciec nawet przy założonym zabezpieczeniu, dlatego zabezpieczenie należy dodatkowo obciążyć. Mała lampka nocna pomaga rybom orientować się w ciemności.