Występuje głównie we wschodnim i zachodnim Atlantyku, od Stanów Zjednoczonych i Karaibów na południe po Brazylię oraz wokół São Tomé i Zatoki Gwinejskiej w Afryce Zachodniej.
Jego dieta składa się głównie z gąbek i glonów w pobliżu dna morskiego. Badania zawartości żołądków wykazały również obecność osłonic, mszywiołów i różnych innych osiadłych bezkręgowców. Wydaje się, że ma dużą rozrodczość i wysokie zagęszczenie populacji, a w niektórych krajach w obrębie swojego zasięgu stanowi jedną z głównych ryb będących pokarmem miejscowych tuńczyków i marlinów.
Występowanie: Morze Banda, Belize, Bermudy, Brazylia, Kajmany, Kostaryka, Dominikana, Zatoka Gwinejska, Zatoka Meksykańska, Haiti, Honduras, Jamajka, Karaiby, Kuba, Meksyk (wschodni Pacyfik), Nikaragua, Atlantyk Wschodni, Panama, Portoryko, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca, USA, Wenezuela, Atlantyk Zachodni
Spożycie tej ryby może spowodować zatrucie ciguaterą. Niektóre organizmy jednokomórkowe, w tym bruzdnice takie jak Gambierdiscus toxicus, wytwarzają toksyny wewnątrz ryb, które poza tym są nieszkodliwe i normalnie nadawałyby się do spożycia.
Wczesne objawy obejmują pocenie się, drętwienie i pieczenie, szczególnie wokół ust. Następnie mogą wystąpić dreszcze, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i skurcze mięśni. Świąd, mrowienie i drętwienie mogą dotyczyć warg, błony śluzowej jamy ustnej, a zwłaszcza wewnętrznych powierzchni dłoni i podeszew stóp; drętwienie może również obejmować dłonie, stopy i twarz. Inne możliwe skutki to porażenie mięśni szkieletowych, w tym mięśni oddechowych, zaburzenia koordynacji, bóle mięśni i stawów, bóle głowy, ból zębów, uczucie zimna, pocenie się i ogólne osłabienie. Spożywanie alkoholu nasila objawy.
Rzadziej zatrucie może powodować zagrażający życiu spadek ciśnienia krwi i przyspieszenie akcji serca lub skutki przeciwne. Choroba ta jest ogólnie bardzo rzadka, ale około 7% przypadków kończy się śmiercią.