Ryba ta ma zróżnicowaną dietę, obejmującą ślimaki, gąbki, glony, robaki, w tym wieloszczety, jeżowce, kraby, wężowidła i otwornice. Rozdymki z rodzaju Canthigaster na ogół zamieszkują płytkie tropikalne rafy koralowe i żywią się bezkręgowcami dennymi oraz osiadłymi.
Rozdymki na ogół mają stale rosnące górne i dolne płytki zębowe, które wymagają odpowiedniego pokarmu, aby mogły się ścierać. Przed zakupem należy sprawdzić uzębienie i ogólną kondycję. Osobniki z przerośniętymi zębami lub wychudzonym ciałem są kiepskim wyborem; osobniki skrajnie wychudzone często nie przeżywają. Poza tym rozdymki opisywane są jako dość łatwe w utrzymaniu i stosunkowo odporne na choroby, z wyjątkiem problemów dotyczących oczu.
Canthigaster spp., Arothron spp. i Sphoeroides spp. są wskazywane jako grupy interesujące z punktu widzenia akwarystyki. Arothron spp. i Sphoeroides spp. opisywane są jako ryby, które za młodu zamieszkują wody słonawe i dorastają do rozmiarów wymagających przestronnych akwariów.
Głównym składnikiem toksyny rozdymek jest tetrodotoksyna (TTX), skoncentrowana szczególnie w skórze, wątrobie i jajnikach, lecz nieobecna w mięsie mięśniowym. Należy ona do najsilniejszych znanych neurotoksyn niebiałkowych. Uważa się, że rozdymki nie wytwarzają jej same; za jej powstawanie uznaje się odpowiedzialne bakterie, prawdopodobnie pozyskiwane z pokarmem takim jak skorupiaki, robaki i krasnorosty.
Występowanie: Azory, Wyspy Kanaryjskie, Wyspy Zielonego Przylądka, Madera, Atlantyk Północny, Atlantyk Środkowy
Ryby te zjadają małże, krewetki i koralowce SPS, a czasami wgryzają się w żywą skałę, aby schwytać Mysis lub podobne ofiary. Ich dieta obejmuje pokarmy o twardych skorupach.
Ryby rozdymkowate mogą wytwarzać toksyny, takie jak tetrodotoksyna i saksytoksyna, które mogą gromadzić się w ich skórze, gonadach i wątrobie. Ich toksyczność różni się w zależności od gatunku, obszaru geograficznego i pory roku. Ich spożycie może spowodować śmiertelne zatrucie. Tetrodotoksyna, obecna w fugu, jest 1000 razy bardziej toksyczna niż cyjanek i może powodować śmierć wskutek porażenia mięśni oddechowych.