Ryby rozdymkowate obejmują blisko 190 gatunków w 20 rodzajach, o długości ciała od 2 do 120 cm. Morskie grupy uznawane za interesujące dla akwarystyki to Canthigaster spp., Arothron spp. i Sphoeroides spp.
Przy wyborze okazu ryby rozdymkowatej na ogół ważne są stan zębów i ogólny stan zdrowia. Ich górne i dolne płytki zębowe rosną nieustannie i wymagają odpowiedniego karmienia, aby mogły się ścierać. Należy unikać okazów z przerośniętymi zębami; zabieg korekcyjny opisywany jest jako delikatny i niekorzystny dla dobrostanu. Wychudzone okazy również często źle sobie radzą.
Poza tym ryby rozdymkowate opisywane są jako stosunkowo łatwe w utrzymaniu i odporne na choroby, z wyjątkiem ich oczu. Arothron spp. i Sphoeroides spp. jako osobniki młodociane zamieszkują wody słonawe i wszystkie osiągają duże rozmiary, wymagając przestronnych akwariów.
Występowanie: Brazylia, Karaiby, Atlantyk Zachodni
Gatunki takie jak Takifugu spp. i inne mogą w niektórych przypadkach być bardzo trudne w utrzymaniu.
Ryby te zjadają małże, krewetki i koralowce SPS, a czasami wgryzają się w żywą skałę, aby schwytać Mysis lub podobne ofiary. Ich dieta obejmuje pokarmy o twardych skorupach.
Ryby rozdymkowate mogą wytwarzać toksyny, takie jak tetrodotoksyna i saksytoksyna, które mogą gromadzić się w ich skórze, gonadach i wątrobie. Ich toksyczność różni się w zależności od gatunku, obszaru geograficznego i pory roku. Ich spożycie może spowodować śmiertelne zatrucie. Tetrodotoksyna, obecna w fugu, jest 1000 razy bardziej toksyczna niż cyjanek i może powodować śmierć wskutek porażenia mięśni oddechowych.