background image
Aqua Diary
  • Akwaria społeczności
  • Artykuły
  • Zainstaluj
  • Zaloguj
Aqua DiaryAqua Diary
  • Regulamin
  • Polityka prywatności
  • Polityka cookies
  • Usuwanie danych
  • Pomoc i wsparcie
  • Mapa strony
Aqua Diary © 2026 Wszelkie prawa zastrzeżone.

Canthigaster papua

Brak zdjęcia

Przegląd

Trudność:
Dla doświadczonych
Toksyczność:
Trujący po zjedzeniu
Rozmnażanie:
Brak informacji

Warunki

Temperatura:
22–27 °C
Min. litraż:
600 l

Rozmiar i środowisko

Rozmiar:
do 10 cm
Głębokość:
6–50 m
Strefa:
Sublitoral

Pokarm

Koralowce (koralożerny)

Ochrona

Czerwona lista IUCN:
Najmniejszej troski (LC)
CITES:
Nie oceniono

Opis

Canthigaster papua osiąga 10 cm i należy do mniejszych rozdymkowatych.

Rozdymkowate ogólnie mają zaokrąglone, zwarte ciała, stosunkowo wydatne głowy i oczy oraz nie mają płetw brzusznych. Pływają głównie za pomocą płetw piersiowych, wspomaganych przez płetwy grzbietową i odbytową, natomiast ogon służy do sterowania. Choć są powolne, mogą manewrować we wszystkich kierunkach. Ich zęby są zrośnięte w górne i dolne płytki, tworząc pysk przypominający dziób. Skórzasta, pozbawiona łusek skóra ma krótkie kolce, które działają jak zadziory, gdy ciało się rozszerza. Nabierając wody, mogą szybko się nadymać, przez co drapieżnikom trudno je połknąć. Celowe prowokowanie nadymania powoduje silny stres i należy go unikać.

Rozdymkowate jako grupa osiągają od 2 cm u Carinotetraodon travancoricus do 120 cm u Arothron stellatus. Ten ostatni jest sprzedawany i utrzymywany w akwariach, ale nie nadaje się do zwykłego akwarium domowego. Grupa występuje na całym świecie między 47 stopniami szerokości geograficznej południowej a 47 stopniami szerokości geograficznej północnej. Większość gatunków zamieszkuje morskie wody przybrzeżne i ławice koralowe, chociaż niektóre żyją w wodach słodkich lub słonawych.

Rozdymkowate na ogół sprawiają trudności w akwariach towarzyskich i lepiej nadają się dla doświadczonych opiekunów. Ich stan odżywienia wymaga uważnej obserwacji i muszą otrzymywać pokarmy, które akceptują, najlepiej drobne kąski, takie jak krewetki i małże. Ich uporczywe dopominanie się o pokarm może skłaniać do przekarmiania. Szklane grzałki, termometry i przewody wymagają ochrony przed ich ugryzieniami.

Toksyczność rozdymkowatych zmienia się zależnie od położenia geograficznego i czynników sezonowych, w tym tarła. Carinotetraodon travancoricus również jest opisywany jako trujący. Tetrodotoksyna (TTX), główna toksyna, jest związana przede wszystkim ze skórą, wątrobą, pęcherzykiem żółciowym, jelitem, gonadami i ikrą. Do narażenia może dojść przez kontakt ze skórą, spożycie lub wdychanie sproszkowanego materiału. Toksyna jest rozpuszczalna w wodzie i odporna na działanie wysokiej temperatury; podana dawka śmiertelna dla dorosłego człowieka wynosi 1–2 mg. Donoszono o jej występowaniu również u ośmiornic o niebieskich pierścieniach, papugoryb, pomakantowatych, niektórych rozgwiazd, krabów, morskich babkowatych, ślimaków morskich i niektórych glonów.

Istnieją dowody, że toksynę wytwarzają związane ze zwierzętami bakterie, a nie same zwierzęta. Według doniesień ryby i płazy odchowywane w ośrodkach hodowlanych nie zawierają TTX, dopóki nie zostaną nakarmione tkankami wytwarzających toksynę przedstawicieli własnego gatunku lub wypuszczone na wolność.

Toksyna blokuje transport jonów sodu przez błony komórek nerwowych, przerywając obwodowe sygnały nerwowe i powodując porażenie czuciowe i ruchowe. Zmniejsza pobudliwość mięśni szkieletowych i kurczliwość mięśnia sercowego. Całkowite porażenie może rozwinąć się przy zachowanej świadomości, a śmierć następuje wskutek porażenia oddechu lub zatrzymania akcji serca.

Objawy mogą pojawić się w ciągu 5–30 minut. Obejmują drętwienie, początkowo wokół ust po spożyciu, mrowienie twarzy i kończyn, osłabienie, zawroty głowy, zaburzenia koordynacji, chwiejny chód, skurcze mięśni, nudności i wymioty. Rozległemu drętwieniu może towarzyszyć uczucie unoszenia się. Postępujące porażenie może objąć oddychanie i serce, z zaburzeniami krążenia, przyspieszonym lub zwolnionym biciem serca, sinicą i bólem w klatce piersiowej. Porażenie może uniemożliwiać komunikowanie się nawet przy zachowanej świadomości. Zatrucie zawsze zagraża życiu, a śmierć udokumentowano w ciągu 17 minut. W rzadkich przypadkach skutki mogą ustąpić w ciągu 24 godzin bez trwałych uszkodzeń.

Występowanie: Andamany i Nikobary, Australia, Wielka Rafa Koralowa, Indo-Pacyfik, Komodo, Malezja, Malediwy, Nowa Gwinea (Nowa Gwinea Zachodnia i Papua-Nowa Gwinea), Nowa Kaledonia, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Wyspy Salomona, Celebes, Vanuatu, Pacyfik Zachodni

Uwagi hodowlane

Ryby rozdymkowate mogą wytwarzać toksyny, takie jak tetrodotoksyna i saksytoksyna, które mogą gromadzić się w ich skórze, gonadach i wątrobie. Ich toksyczność różni się w zależności od gatunku, obszaru geograficznego i pory roku. Ich spożycie może spowodować śmiertelne zatrucie. Tetrodotoksyna, obecna w fugu, jest 1000 razy bardziej toksyczna niż cyjanek i może powodować śmierć wskutek porażenia mięśni oddechowych.

Taksonomia

Klasa:
Actinopterygii
Rząd:
Tetraodontiformes
Rodzina:
Tetraodontidae
Rodzaj:
Canthigaster
Autor opisu:
(Bleeker, 1848)
Zobacz w WoRMS

Inne nazwy

  • False-eye Puffer
  • False-eyed Puffer
  • Solander's Toby
  • Solandri's Sharpnose Pufferfish
  • Netted Toby
Więcej z rodzaju CanthigasterNa podstawie meerwasser-lexikon.de