Ciało jest brązowe, z białymi plamkami na grzbiecie, pomarańczowe wokół pyska i z czarną plamą otoczoną niebieską obwódką u nasady płetwy grzbietowej. Płcie różnią się wyglądem. Paraluteres arqat naśladuje tę rybę.
Zwykle spotyka się ją pojedynczo lub w parach w pobliżu raf koralowych, na głębokościach około 50 m. Występuje również nad mulistym dnem, wśród skał i koralowców oraz wzdłuż piaszczystych brzegów.
Ryby rozdymkowate ogólnie mają twardą skórę, często pokrytą drobnymi kolczastymi łuskami, oraz przypominającą dziób płytkę zębową podzieloną środkowym szwem. Przed nasadą każdej płetwy piersiowej znajduje się szczelinowaty otwór skrzelowy. Nie mają płetw brzusznych, kolców płetwowych ani żeber, a mają jedną płetwę grzbietową i jedną płetwę odbytową, obie zwykle krótkie.
Gdy Canthigaster petersii jest przestraszony lub niepokojony, może napełnić brzuch wodą. Może wytwarzać toksyny, takie jak tetrodotoksyna i saksytoksyna, oraz gromadzić je w skórze, gonadach i wątrobie. Toksyczność różni się między gatunkami oraz w zależności od obszaru geograficznego i pory roku.
Występowanie: Andamany i Nikobary, Bangladesz, Dżibuti, Zatoka Omańska / Oman, Ocean Indyjski, Indonezja, Iran, Jemen, Kenia, Malediwy, Mozambik, Mjanma (dawniej Birma), Afryka Wschodnia, Pakistan, Singapur, Somalia, Sri Lanka, Republika Południowej Afryki, Sumatra, Tanzania, Tajlandia, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Zachodni Ocean Indyjski
Ryby rozdymkowate mogą wytwarzać toksyny, takie jak tetrodotoksyna i saksytoksyna, które mogą gromadzić się w ich skórze, gonadach i wątrobie. Ich toksyczność różni się w zależności od gatunku, obszaru geograficznego i pory roku. Ich spożycie może spowodować śmiertelne zatrucie. Tetrodotoksyna, obecna w fugu, jest 1000 razy bardziej toksyczna niż cyjanek i może powodować śmierć wskutek porażenia mięśni oddechowych.