Gatunek ten ma zróżnicowaną dietę, obejmującą ślimaki, gąbki, glony, robaki, w tym wieloszczety, jeżowce, kraby, wężowidła i otwornice.
Canthigaster spp., Arothron spp. i Sphoeroides spp. są wskazywane jako grupy morskich ryb rozdymkowatych interesujące z punktu widzenia akwarystyki. Ryby rozdymkowate na ogół mają stale rosnące górne i dolne płytki zębowe, które wymagają ścierania poprzez odpowiednie żywienie. Przy wyborze ryby należy więc zwrócić szczególną uwagę na długość zębów i ogólną kondycję. Należy unikać osobników z przerośniętymi zębami, ponieważ zabieg ich korekcji uważa się za trudny i szkodliwy dla dobrostanu. Osobniki z dużą niedowagą zwykle źle sobie radzą.
Poza tym ryby rozdymkowate opisywane są jako stosunkowo łatwe w utrzymaniu i odporne na choroby, z wyjątkiem problemów dotyczących oczu. Arothron spp. i Sphoeroides spp. jako osobniki młodociane zamieszkują wody słonawe i dorastają do dużych rozmiarów, wymagając przestronnych akwariów.
Występowanie: Andamany i Nikobary, Cargados Carajos, Archipel Czagos (Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego), Indonezja, Kenia, Reunion, Madagaskar, Malezja, Malediwy, Mauritius, Majotta, Mozambik, Mjanma (dawniej Birma), Zanzibar, Seszele, Republika Południowej Afryki, Sumatra, Tanzania, Tajlandia, Zachodni Ocean Indyjski
Gatunki takie jak Takifugu spp. i inne mogą w niektórych przypadkach być bardzo trudne w utrzymaniu.
Ryby te zjadają małże, krewetki i koralowce SPS, a czasami wgryzają się w żywą skałę, aby schwytać Mysis lub podobne ofiary. Ich dieta obejmuje pokarmy o twardych skorupach.
Ryby rozdymkowate mogą wytwarzać toksyny, takie jak tetrodotoksyna i saksytoksyna, które mogą gromadzić się w ich skórze, gonadach i wątrobie. Ich toksyczność różni się w zależności od gatunku, obszaru geograficznego i pory roku. Ich spożycie może spowodować śmiertelne zatrucie. Tetrodotoksyna, obecna w fugu, jest 1000 razy bardziej toksyczna niż cyjanek i może powodować śmierć wskutek porażenia mięśni oddechowych.