Ta bardzo płochliwa ryba spędza dużo czasu w ukryciu za dekoracją skalną i rzadko można ją zobaczyć w akwarium. Nie wydaje się szczególnie delikatna i można ją z powodzeniem utrzymywać. Wydaje się też wykazywać niewielkie zainteresowanie polipami, choć w przypadku pomacanthowatych i chetonikowatych ogólnie nie można tego zagwarantować.
Jest stosunkowo rzadko spotykana, choć mniej rzadka niż niektóre inne karłowate pomacanthowate. Osobniki rozmnożone w niewoli bywają dostępne. Jeden akwarysta donosi o utrzymywaniu dwóch karłowatych pomacanthowatych oznaczonych jako Centropyge aurantius.
Występowanie: Samoa Amerykańskie, Australia, Wielka Rafa Koralowa, Indonezja, Mikronezja, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Wyspy Salomona, Samoa, Pacyfik Zachodni
Ryba ta rozpoczyna życie jako samica. Gdy dwa osobniki są trzymane razem, bardziej dominujący staje się samcem. Aby utworzyć parę, najlepiej wprowadzić jednocześnie dwie ryby różnej wielkości. Jeśli jedna jest już zadomowiona, nowy osobnik powinien być znacznie mniejszy lub większy. Dodanie większego osobnika może zmniejszyć agresję między nimi, choć walki mogą nadal występować, dopóki ich płeć się nie ustali.
W naturze ustniczki karłowate żyją w parach lub grupach składających się z jednego samca i kilku samic, zwykle wśród koralowców.
Ryba ta żywi się głównie glonami, drobnymi bezkręgowcami i gąbkami. Może również podskubywać koralowce LPS i SPS, przydacznie oraz gorgonie, powodując uszkodzenia wskutek ugryzień. Poszczególne osobniki różnią się pod względem tego, co podskubują. Skłonność ta jest wrodzona i występuje także u ryb rozmnożonych w niewoli, choć być może w mniejszym stopniu niż u osobników odłowionych w naturze.
Trzymanie pary czasami ogranicza podskubywanie, ale uszkodzenia mogą zamiast tego się nasilić, jeśli jedna ryba naśladuje drugą. Koralowce o intensywnym wzroście lub takie, które osiągnęły pewną wielkość, mogą być w stanie tolerować te uszkodzenia.