Ta aktywnie pływająca ryba pozostaje mała, osiągając zaledwie 6 cm. Można ją z powodzeniem utrzymywać z innymi rybami, ale przy skąpym karmieniu jej zgodność z bezkręgowcami jest ograniczona. Jeden z akwarystów uważa ją za łatwą w utrzymaniu i stosunkowo dobrze znoszącą wprowadzenie do akwarium. Jest rzadziej dostępna w handlu.
Łatwo ją pomylić z podobnym C. acanthops ze wschodniego wybrzeża Afryki. Rozróżnia je ubarwienie ogona: płetwa ogonowa jest żółta u Centropyge acanthops i ciemnoniebieska u Centropyge aurantonotus.
Występowanie: Aruba, Bahamy, Barbados, Brazylia, Curaçao, Dominika, Floryda, Gujana Francuska, Grenada, Gwadelupa, Karaiby, Antyle Holenderskie, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Trindade i Martim Vaz (Wyspa Trójcy Świętej), Trynidad i Tobago, USA, Wenezuela
Ryba ta rozpoczyna życie jako samica. Gdy dwa osobniki są trzymane razem, bardziej dominujący staje się samcem. Aby utworzyć parę, najlepiej wprowadzić jednocześnie dwie ryby różnej wielkości. Jeśli jedna jest już zadomowiona, nowy osobnik powinien być znacznie mniejszy lub większy. Dodanie większego osobnika może zmniejszyć agresję między nimi, choć walki mogą nadal występować, dopóki ich płeć się nie ustali.
W naturze ustniczki karłowate żyją w parach lub grupach składających się z jednego samca i kilku samic, zwykle wśród koralowców.
Ryba ta żywi się głównie glonami, drobnymi bezkręgowcami i gąbkami. Może również podskubywać koralowce LPS i SPS, przydacznie oraz gorgonie, powodując uszkodzenia wskutek ugryzień. Poszczególne osobniki różnią się pod względem tego, co podskubują. Skłonność ta jest wrodzona i występuje także u ryb rozmnożonych w niewoli, choć być może w mniejszym stopniu niż u osobników odłowionych w naturze.
Trzymanie pary czasami ogranicza podskubywanie, ale uszkodzenia mogą zamiast tego się nasilić, jeśli jedna ryba naśladuje drugą. Koralowce o intensywnym wzroście lub takie, które osiągnęły pewną wielkość, mogą być w stanie tolerować te uszkodzenia.