Jego zasięg obejmuje Wyspy Kokosowe (Keelinga). Jest bardzo rzadko dostępny w handlu akwarystycznym, choć pojawiły się niewielkie liczby ryb rozmnożonych w niewoli. Niewiele wiadomo o jego utrzymaniu w akwarium.
Można go z powodzeniem utrzymywać z innymi rybami, ale przy skąpym karmieniu jego zgodność z bezkręgowcami jest ograniczona. Jeden z obserwatorów stwierdził, że pewien osobnik był czujny i stosunkowo mało płochliwy mimo stresu transportowego, i uznał, że wydaje się odporny. Rybę odkryto w 1974 roku.
Występowanie: Australia, Morze Banda, Fidżi, Guam, Indonezja, Indo-Pacyfik, Wyspy Kokosowe (Keelinga), Malezja, Wyspy Marshalla, Mikronezja, Nowa Kaledonia, Mariany Północne, Palau, Filipiny, Wyspy Salomona, Vanuatu
Ryba ta rozpoczyna życie jako samica. Gdy dwa osobniki są trzymane razem, bardziej dominujący staje się samcem. Aby utworzyć parę, najlepiej wprowadzić jednocześnie dwie ryby różnej wielkości. Jeśli jedna jest już zadomowiona, nowy osobnik powinien być znacznie mniejszy lub większy. Dodanie większego osobnika może zmniejszyć agresję między nimi, choć walki mogą nadal występować, dopóki ich płeć się nie ustali.
W naturze ustniczki karłowate żyją w parach lub grupach składających się z jednego samca i kilku samic, zwykle wśród koralowców.
Ryba ta żywi się głównie glonami, drobnymi bezkręgowcami i gąbkami. Może również podskubywać koralowce LPS i SPS, przydacznie oraz gorgonie, powodując uszkodzenia wskutek ugryzień. Poszczególne osobniki różnią się pod względem tego, co podskubują. Skłonność ta jest wrodzona i występuje także u ryb rozmnożonych w niewoli, choć być może w mniejszym stopniu niż u osobników odłowionych w naturze.
Trzymanie pary czasami ogranicza podskubywanie, ale uszkodzenia mogą zamiast tego się nasilić, jeśli jedna ryba naśladuje drugą. Koralowce o intensywnym wzroście lub takie, które osiągnęły pewną wielkość, mogą być w stanie tolerować te uszkodzenia.