background image
Aqua Diary
  • Akwaria społeczności
  • Artykuły
  • Zainstaluj
  • Zaloguj
Aqua DiaryAqua Diary
  • Regulamin
  • Polityka prywatności
  • Polityka cookies
  • Usuwanie danych
  • Pomoc i wsparcie
  • Mapa strony
Aqua Diary © 2026 Wszelkie prawa zastrzeżone.

ustniczek Eibla

Centropyge eibli

Brak zdjęcia

Przegląd

Trudność:
Średni
Toksyczność:
Nieznana
Rozmnażanie:
Brak informacji

Warunki

Temperatura:
25–28 °C
Min. litraż:
600 l

Rozmiar i środowisko

Rozmiar:
15–16 cm
Głębokość:
3–30 m

Pokarm

Glony i rośliny
Małe skorupiaki
Pokarm gotowy

Ochrona

Czerwona lista IUCN:
Najmniejszej troski (LC)
CITES:
Nie oceniono

Opis

Centropyge eibli jest jednym z większych gatunków Centropyge i ma wymagania hodowlane podobne do pozostałych. Rodzaj obejmuje ponad 30 gatunków. Ustniczki karłowate ogólnie znacznie lepiej nadają się do akwariów morskich niż duże ustniki; często skubią koralowce, ale zwykle nie powodują uszkodzeń. W naturze udokumentowano mieszańce różnych gatunków ustniczków karłowatych.

Występowanie: Andamany i Nikobary, Australia, Bali, Flores, Hawaje, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Lombok, Malezja, Malediwy, Mjanma (dawniej Birma), Sri Lanka, Sumatra, Tajlandia, Wyspa Bożego Narodzenia

Uwagi hodowlane

Ryba ta rozpoczyna życie jako samica. Gdy dwa osobniki są trzymane razem, bardziej dominujący staje się samcem. Aby utworzyć parę, najlepiej wprowadzić jednocześnie dwie ryby różnej wielkości. Jeśli jedna jest już zadomowiona, nowy osobnik powinien być znacznie mniejszy lub większy. Dodanie większego osobnika może zmniejszyć agresję między nimi, choć walki mogą nadal występować, dopóki ich płeć się nie ustali.

W naturze ustniczki karłowate żyją w parach lub grupach składających się z jednego samca i kilku samic, zwykle wśród koralowców.

Ryba ta żywi się głównie glonami, drobnymi bezkręgowcami i gąbkami. Może również podskubywać koralowce LPS i SPS, przydacznie oraz gorgonie, powodując uszkodzenia wskutek ugryzień. Poszczególne osobniki różnią się pod względem tego, co podskubują. Skłonność ta jest wrodzona i występuje także u ryb rozmnożonych w niewoli, choć być może w mniejszym stopniu niż u osobników odłowionych w naturze.

Trzymanie pary czasami ogranicza podskubywanie, ale uszkodzenia mogą zamiast tego się nasilić, jeśli jedna ryba naśladuje drugą. Koralowce o intensywnym wzroście lub takie, które osiągnęły pewną wielkość, mogą być w stanie tolerować te uszkodzenia.

Taksonomia

Klasa:
Actinopterygii
Rząd:
Perciformes
Rodzina:
Pomacanthidae
Rodzaj:
Centropyge
Autor opisu:
Klausewitz, 1963
Zobacz w WoRMS
Więcej z rodzaju CentropygeNa podstawie meerwasser-lexikon.de