Centropyge vrolikii zamieszkuje laguny i rafy, głównie obszary bogate w koralowce, i żywi się glonami. Jest monogamiczny i krzyżuje się z Centropyge eibli oraz Centropyge flavissima tam, gdzie ich zasięgi się pokrywają. Młodociane osobniki Acanthurus pyroferus naśladują go.
Jest żywicielem różnych pasożytów wewnętrznych i zewnętrznych. W handlu akwarystycznym spotyka się go rzadziej niż Centropyge loriculus lub Centropyge bispinosus.
Występowanie: Andamany i Nikobary, Australia, Wyspy Banggai, Bunaken, Wielka Rafa Koralowa, Guam, Indo-Pacyfik, Japonia, Komodo, Wyspa Lord Howe, Malezja, Wyspy Marshalla, Mikronezja, Nowa Kaledonia, Palau, Papua, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Raja Ampat, Morze Czerwone, Celebes, Tajwan, Tonga, Vanuatu, Wietnam, Wyspa Bożego Narodzenia, Pacyfik Zachodni
Ryba ta rozpoczyna życie jako samica. Gdy dwa osobniki są trzymane razem, bardziej dominujący staje się samcem. Aby utworzyć parę, najlepiej wprowadzić jednocześnie dwie ryby różnej wielkości. Jeśli jedna jest już zadomowiona, nowy osobnik powinien być znacznie mniejszy lub większy. Dodanie większego osobnika może zmniejszyć agresję między nimi, choć walki mogą nadal występować, dopóki ich płeć się nie ustali.
W naturze ustniczki karłowate żyją w parach lub grupach składających się z jednego samca i kilku samic, zwykle wśród koralowców.
Ryba ta żywi się głównie glonami, drobnymi bezkręgowcami i gąbkami. Może również podskubywać koralowce LPS i SPS, przydacznie oraz gorgonie, powodując uszkodzenia wskutek ugryzień. Poszczególne osobniki różnią się pod względem tego, co podskubują. Skłonność ta jest wrodzona i występuje także u ryb rozmnożonych w niewoli, choć być może w mniejszym stopniu niż u osobników odłowionych w naturze.
Trzymanie pary czasami ogranicza podskubywanie, ale uszkodzenia mogą zamiast tego się nasilić, jeśli jedna ryba naśladuje drugą. Koralowce o intensywnym wzroście lub takie, które osiągnęły pewną wielkość, mogą być w stanie tolerować te uszkodzenia.