Rodzaj Cirrhilabrus obejmuje niewielkie wargacze z raf koralowych Indo-Pacyfiku, a jego zasięg rozciąga się również na południowy Pacyfik, aż po wyspy Pitcairn. W obrębie rodzaju samce i samice różnią się ubarwieniem, a ubarwienie może także znacznie zmieniać się w obrębie gatunku podczas zalotów lub pokazów. Wargacze te żywią się zooplanktonem i żyją w grupach, dlatego nie powinny być trzymane pojedynczo.
Cirrhilabrus scottorum jest trudny w transporcie i aklimatyzacji, podobnie jak inni przedstawiciele tego rodzaju, ale po zadomowieniu się w akwarium może być z powodzeniem utrzymywany. Jest bardzo barwny i niemal nigdy nie jest dostępny w handlu.
Występowanie: Samoa Amerykańskie, Australia, Wyspy Cooka, Fidżi, Polinezja Francuska, Wielka Rafa Koralowa, Morze Koralowe (wschodnia Australia), Niue, Pitcairn, Wyspy Salomona, Samoa, Tahiti, Tonga, Archipelag Tuamotu, Vanuatu, Wallis i Futuna
Zabezpieczenie przed wyskakiwaniem zapobiega wydostawaniu się ryb z akwarium, również tych aktywnych nocą. Wiele wargaczy, ryb z rodziny żagiewkowatych, ślizgowatych i różnych babkowatych czasami wyskakuje z nieprzykrytego zbiornika, gdy zostaną spłoszone podczas nocnego odpoczynku. Następnego ranka często znajduje się je wyschnięte na dywanach lub szklanych krawędziach albo odkrywa później za akwarium. Mureny mogą uciec nawet przy założonym zabezpieczeniu, dlatego zabezpieczenie należy dodatkowo obciążyć. Mała lampka nocna pomaga rybom orientować się w ciemności.