Pod warunkiem że nie została złowiona przy użyciu trucizny, ryba ta może być z powodzeniem utrzymywana w akwarium. Jest rzadko dostępna i wykazuje szczególną skłonność do wyskakiwania, większą niż inne gatunki.
Wiele importowanych ryb sprzedawanych jako samice Cirrhilabrus solorensis to w rzeczywistości samce gatunku, który nie został jeszcze w pełni opisany naukowo, określanego jako Cirrhilabrus cf. solorensis. Często mają one intensywniejsze żółte ubarwienie z wyraźniejszą granicą. U samic Cirrhilabrus solorensis żółć jest zwykle słabo zaznaczona i stopniowo przechodzi w czerwień. Dorosłe samce Cirrhilabrus cf. solorensis mają również wydłużone płetwy piersiowe.
Występowanie: Alor, Ambon, Bali, Chiny, Flores, Indonezja, Małe Wyspy Sundajskie, Komodo, Lombok, Terytorium Północne (Australia), Celebes, Tajwan, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Morze Timor, Wyspa Bożego Narodzenia
Transport i aklimatyzacja są dla tej ryby trudne, podobnie jak dla wszystkich gatunków Cirrhilabrus.
Zabezpieczenie przed wyskakiwaniem zapobiega wydostawaniu się ryb z akwarium, również tych aktywnych nocą. Wiele wargaczy, ryb z rodziny żagiewkowatych, ślizgowatych i różnych babkowatych czasami wyskakuje z nieprzykrytego zbiornika, gdy zostaną spłoszone podczas nocnego odpoczynku. Następnego ranka często znajduje się je wyschnięte na dywanach lub szklanych krawędziach albo odkrywa później za akwarium. Mureny mogą uciec nawet przy założonym zabezpieczeniu, dlatego zabezpieczenie należy dodatkowo obciążyć. Mała lampka nocna pomaga rybom orientować się w ciemności.