Może być mylony z Corythoichthys conspicillatus. Jego zasięg obejmuje Morze Czerwone i Ocean Indyjski; doniesienia z innych obszarów dotyczą innych gatunków. Występuje wśród skał porośniętych glonami i na żywych koralowcach w lagunach oraz na rafach od strony otwartego morza, między liniami odpływu i przypływu.
Iglicznie na ogół mają bardzo małe otwory gębowe i mogą pobierać jedynie bardzo drobny zooplankton, taki jak widłonogi i małe bezkręgowce. Samce igliczni noszą zapłodnione jaja w torbie lęgowej pod ogonem i w krótkim czasie uwalniają do morza w pełni rozwinięte małe larwy.
Gatunek ten nie jest celowo dostarczany do handlu akwarystycznego i brak doświadczeń z jego utrzymaniem. Udokumentowano zarówno ciągłe, jak i przerywane żółte linie.
Występowanie: Egipt, Samoa Amerykańskie, Australia, Wyspy Australskie (Wyspy Tubuai i Wyspy Bassa), Archipel Czagos (Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego), Chiny, Wyspy Cooka, Flores, Polinezja Francuska, Wyspy Towarzystwa (Wyspy Towarzystwa), Zatoka Omańska / Oman, Wielka Rafa Koralowa, Guam, Hongkong, Ocean Indyjski, Indonezja, Japonia, Jordania, Kenia, Wyspy Kokosowe (Keelinga), Komory, Morze Koralowe (wschodnia Australia), Reunion, Madagaskar, Malediwy, Wyspy Marshalla, Mauritius, Majotta, Mikronezja, Mozambik, Nowa Kaledonia, Mariany Północne, Palau, Filipiny, Queensland (Australia Wschodnia), Rapa, Rodrigues, Riukiu, Samoa, Seszele, Tanzania, Tonga, Archipelag Tuamotu, Australia Zachodnia
Ta ryba nie nadaje się dla początkujących. Przed zakupem powinna już przyjmować pokarm mrożony i aktywnie pływać. Osobniki odmawiające przyjmowania pokarmu mrożonego wymagają intensywniejszej opieki przez pierwszych kilka miesięcy, z podawaniem żywego pokarmu co najmniej cztery do pięciu razy dziennie. Iglicznie żerują nieprzerwanie, stale poszukując pokarmu.
Akwarium powinno funkcjonować od co najmniej roku i zawierać obfitość widłonogów, być może także tropikalnych Mysis. Sprawdzanie obecności małych białych widłonogów nocą, poprzez świecenie latarką tuż nad podłożem wzdłuż przedniej szyby, może pomóc ocenić ich występowanie. Iglicznie żyjące przy dnie potrzebują dostatecznej powierzchni dna.
Należy również uwzględnić konkurencję o ograniczone zasoby żywego pokarmu na podłożu. Lirowate, małe wargacze, babki, a nawet druga iglicznia trzymana jako partner mogą zmniejszać ilość pokarmu dostępnego dla tej ryby. Początkowo przydatna może być hodowla widłonogów w kilku małych pojemnikach; hodowlę żywego pokarmu można zakończyć, gdy ryba zacznie przyjmować pokarm mrożony.
Żywe widłonogi denne, Tigriopus californicus lub Tisbe biminiensis, można podawać jako pokarm uzupełniający, gdy tylko są dostępne. Nie ma gwarancji, że ryba ta przestawi się z pokarmu żywego na mrożony. Jeśli tak się nie stanie, do utrzymania jej przy życiu w akwarium konieczna jest rozbudowana hodowla żywego pokarmu.
Ryby te są jajożyworodne. Samica przekazuje jaja bezpośrednio samcowi, który je zapładnia i przechowuje w niewielkim fałdzie lęgowym pod brzuchem aż do wyklucia. Odstępy między wylęgami znacznie się różnią u poszczególnych gatunków igliczni.
Początkowo ryby te mogą długo zwlekać z pobraniem pokarmu, uważnie go oglądając, zanim go zaakceptują. Gdy już się zadomowią, chętnie jedzą podawany pokarm mrożony. Zachowania pokarmowe różnią się między osobnikami odłowionymi w naturze a pochodzącymi z hodowli. W przypadku ryb z hodowli również ich rozmiar w momencie zakupu wpływa na to, jaki pokarm jest odpowiedni.