Diodon liturosus to samotnie żyjąca ryba obrzeży i stoków raf, żywiąca się skorupiakami i mięczakami. Żeruje nocą, a dzień spędza w ukryciu w jaskiniach, pod występami skalnymi lub koralowcami płytowymi, często na głębokościach sięgających 40 metrów. Młode osobniki występują w lagunach i ujściach rzek. Zwykle nie jest przedmiotem handlu. Zgłaszano zatrucia ciguaterą.
Najeżki ogólnie często osiągają duże rozmiary, przy czym większość dorasta do około 50 cm, co ogranicza ich przydatność do akwariów. Silne zęby pozwalają im zjadać jeżowce, osłonice, małże i skorupiaki, dlatego zwierząt tych nie należy trzymać razem z nimi. Najeżki są często mylone z rozdymkami, które nie mają ich charakterystycznych kolców na ciele. Kolce te mogą pozostawać nastroszone lub być unoszone celowo. W razie zagrożenia najeżki potrafią się nadymać, zwiększając obwód ciała do kilku razy większego niż normalnie.
Najeżki należy przenosić pod wodą, ponieważ trudno im usunąć połknięte powietrze. Ich oczy są szczególnie delikatne i wymagają ostrożności podczas używania siatki. Mogą stać się bardzo oswojone i wchodzić w zabawowe interakcje ze swoim opiekunem.
Występowanie: Afryka, Samoa Amerykańskie, Andamany i Nikobary, Bali, Wyspy Banggai, Chiny, Wyspy Cooka, Dżibuti, Flores, Polinezja Francuska, Wyspy Towarzystwa (Wyspy Towarzystwa), Zatoka Omańska / Oman, Wielka Rafa Koralowa, Guam, Indonezja, Japonia, Jemen, Kambodża, Komodo, Reunion, Malezja, Malediwy, Wyspy Marshalla, Mikronezja, Mozambik, Nowa Kaledonia, Nowa Południowa Walia (Australia Wschodnia), Niue, Mariany Północne, Terytorium Północne (Australia), Pacyfik Wschodni, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Queensland (Australia Wschodnia), Raja Ampat, Morze Czerwone, Samoa, Seszele, Archipelag Sokotra, Republika Południowej Afryki, Tajwan, Tanzania, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Wyspy Togian, Archipelag Tuamotu, Wietnam, Atol Wake, Wyspa Bożego Narodzenia, Australia Zachodnia, Pacyfik Zachodni, Zachodni Ocean Indyjski
Spożycie tej ryby może spowodować zatrucie ciguaterą. Niektóre organizmy jednokomórkowe, w tym bruzdnice takie jak Gambierdiscus toxicus, wytwarzają toksyny wewnątrz ryb, które poza tym są nieszkodliwe i normalnie nadawałyby się do spożycia.
Wczesne objawy obejmują pocenie się, drętwienie i pieczenie, szczególnie wokół ust. Następnie mogą wystąpić dreszcze, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i skurcze mięśni. Świąd, mrowienie i drętwienie mogą dotyczyć warg, błony śluzowej jamy ustnej, a zwłaszcza wewnętrznych powierzchni dłoni i podeszew stóp; drętwienie może również obejmować dłonie, stopy i twarz. Inne możliwe skutki to porażenie mięśni szkieletowych, w tym mięśni oddechowych, zaburzenia koordynacji, bóle mięśni i stawów, bóle głowy, ból zębów, uczucie zimna, pocenie się i ogólne osłabienie. Spożywanie alkoholu nasila objawy.
Rzadziej zatrucie może powodować zagrażający życiu spadek ciśnienia krwi i przyspieszenie akcji serca lub skutki przeciwne. Choroba ta jest ogólnie bardzo rzadka, ale około 7% przypadków kończy się śmiercią.