Ta niewielka płaszczka zimnowodna zamieszkuje szelf kontynentalny wzdłuż ograniczonej liczby wybrzeży Ameryki Południowej. Preferuje piaszczyste dna, gdzie poszukuje małża Amiantis purpurata. Badania żołądków osobników złowionych i wyrzuconych na brzeg wykazały, że mięczak ten stanowił 90% diety. Może również zjadać inne morskie zwierzęta denne, lokalizując je za pomocą swojego pola elektrycznego. Samice rodzą co roku nawet 12 młodych.
Powtarzające się przypadkowe połowy w komercyjnych włokach dennych przyczyniły się do uznania jej za zagrożoną na Czerwonej Liście IUCN. Wraz z innymi drętwami jest wykorzystywana w badaniach neurobiologicznych dotyczących przekaźników chemicznych między ludzkimi komórkami nerwowymi.
Drętwy mogą na ogół wytwarzać wyładowania o napięciu 70–300 woltów w celach obronnych i do chwytania zdobyczy. W zależności od siły takie porażenia mogą powodować u ludzi migotanie przedsionków, krótkotrwałą przerwę w czynności serca, zatrzymanie oddechu lub zatrzymanie akcji serca.
Występowanie: Argentyna, Cebu (Filipiny), Peru, Ameryka Południowa, Urugwaj