Eviota stella jest znana wyłącznie z zatoki Cenderawasih w indonezyjskiej Papui Zachodniej. Obserwowano ją na płaskich partiach raf wokół wysp oddalonych od wybrzeża, na głębokości około 2–5 metrów. Żyje wśród rumoszu koralowego i na powierzchniach wapiennych, czasami wystawionych na umiarkowany lub silny ruch wody. Często obserwowano małe grupy liczące do sześciu osobników. Zbadane dotąd okazy osiągają maksymalną długość standardową około 16,6 mm.
Ciało jest półprzezroczyste, szare, z lekkim niebieskawym połyskiem. Drobne białe kropki gęsto pokrywają górną część tęczówki, a liczne małe niebieskawobiałe kropki występują na płetwach. Dwie wyraźne ciemne plamy znajdują się jedna nad drugą u nasady płetwy piersiowej. Za początkiem płetwy odbytowej znajduje się pięć ciemnych poprzecznych pasów na ciele, a w dolnej części pierwszej płetwy grzbietowej występuje pojedynczy ciemny pas.
Wyglądem przypomina Eviota queenslandica i Eviota perspicilla, które mają po trzy ukośne ciemne pasy na pierwszej płetwie grzbietowej. Eviota queenslandica ma również okrągłą ciemną plamę poniżej nasady płetwy piersiowej, której Eviota stella nie ma.
Gatunki Eviota na ogół osiągają około 12–40 mm i występują w Morzu Czerwonym oraz tropikalnej części Indo-Pacyfiku, sięgając po Japonię i na wschód po Hawaje. Ich największa różnorodność występuje w Trójkącie Koralowym, gdzie żyją liczne gatunki endemiczne i podejrzewa się obecność wielu gatunków dotąd nieopisanych. Te maleńkie babki rafowe związane z dnem zjadają drobne bezkręgowce i są ważnym źródłem pokarmu dla większych ryb.
Nie ma jeszcze doświadczeń akwarystycznych dotyczących konkretnie tego gatunku. Według jednej z ocen jego utrzymanie będzie prawdopodobnie podobne do utrzymania innych gatunków Eviota, a małe nanoakwaria powinny być odpowiednie. Obsada towarzysząca wymaga starannego doboru, ponieważ większe zwierzęta mogą płoszyć lub zjeść tę babkę.
Występowanie: Papua Zachodnia (Nowa Gwinea Zachodnia / Papua Zachodnia)