Gobius cruentatus
Ryba ta zamieszkuje wody przybrzeżne na głębokości 15–40 metrów, szczególnie obszary skaliste, niewielkie piaszczyste połacie i łąki trawy morskiej. W niektórych regionach jest bardzo pospolita.
Dorosłe osobniki mają czerwone wargi i ciało marmurkowane ciemnym i jasnym brązem, z rzędem dużych ciemnych plam wzdłuż linii środkowej. Przez grzbiet przebiegają jasne poprzeczne linie, a na karku nad nasadą płetwy piersiowej widoczne są wąskie jasne paski. Młode osobniki nie mają ani czerwonych warg, ani marmurkowego wzoru na ciele. Każdy otwór nosowy jest zaopatrzony w pojedynczy czułek.
Tarło prawdopodobnie odbywa się późną wiosną i wczesnym latem.
Występowanie: Morze Adriatyckie (Morze Śródziemne), Morze Egejskie (Morze Śródziemne), Algieria, Baleary (Morze Śródziemne), Wyspy Brytyjskie, Wody europejskie, Morze Liguryjskie (Morze Śródziemne), Maroko, Mauretania, Morze Śródziemne, Atlantyk Wschodni, Portugalia, Senegal, Hiszpania
Zabezpieczenie przed wyskakiwaniem zapobiega wydostawaniu się ryb z akwarium, również tych aktywnych nocą. Wiele wargaczy, ryb z rodziny żagiewkowatych, ślizgowatych i różnych babkowatych czasami wyskakuje z nieprzykrytego zbiornika, gdy zostaną spłoszone podczas nocnego odpoczynku. Następnego ranka często znajduje się je wyschnięte na dywanach lub szklanych krawędziach albo odkrywa później za akwarium. Mureny mogą uciec nawet przy założonym zabezpieczeniu, dlatego zabezpieczenie należy dodatkowo obciążyć. Mała lampka nocna pomaga rybom orientować się w ciemności.