background image
Aqua Diary
  • Akwaria społeczności
  • Artykuły
  • Zainstaluj
  • Zaloguj
Aqua DiaryAqua Diary
  • Regulamin
  • Polityka prywatności
  • Polityka cookies
  • Usuwanie danych
  • Pomoc i wsparcie
  • Mapa strony
Aqua Diary © 2026 Wszelkie prawa zastrzeżone.

Gorgasia preclara

Brak zdjęcia

Przegląd

Trudność:
Dla doświadczonych
Toksyczność:
Nieznana
Rozmnażanie:
Brak informacji

Warunki

Temperatura:
23,9–28,4 °C
Min. litraż:
500 l

Rozmiar i środowisko

Rozmiar:
do 40 cm
Głębokość:
18–75 m
Strefa:
Sublitoral
Siedliska:
Rafa, Miękkie dno

Pokarm

Małe skorupiaki
Plankton i zawiesina
Pokarm gotowy
Ryby

Ochrona

Czerwona lista IUCN:
Najmniejszej troski (LC)
CITES:
Nie oceniono

Opis

Ciało zdobią żółte do pomarańczowych pasy, a jego średnica osiąga około 10 mm. Osobniki zajmują oddzielne nory wykopane w piasku, żyjąc samotnie lub w małych grupach. Zwykle ponad podłoże wystają tylko głowa i górna część ciała; zbliżające się duże ryby lub nurkowie sprawiają, że chowają się całkowicie. Żywią się dryfującym planktonem.

Zalecenia dotyczące utrzymywania Gorgasia preclara i Heteroconger hassi w akwarium wskazują na potrzebę zapewnienia rozległej otwartej powierzchni piasku, odstępów co najmniej 15–20 cm między osobnikami oraz dostatecznej głębokości zbiornika od przedniej do tylnej szyby, aby odległość od przedniej szyby dawała im poczucie bezpieczeństwa. W zależności od ich długości powierzchnię 30 × 30 cm powinny zajmować nie więcej niż dwa węgorze ogrodowe. Zaleca się akwarium gatunkowe z głęboką warstwą piasku i glonami lub trawą morską. Gorgasia preclara jest słabo poznana, lecz wstępnie uznaje się, że jej wymagania są porównywalne z wymaganiami Heteroconger hassi. Po imporcie często występują trudności z karmieniem.

W okresie godowym samce i samice zmieniają nory, aby zbliżyć się do siebie. Zaloty samców często obejmują zachowania ochronne, a samce mogą gryźć rywali. Po udanych zalotach para wysuwa się z nor i splata ciała. Tarło jest pelagiczne: samice uwalniają zapłodnione jaja do prądu wody. Po wykluciu larwy nadal dryfują, aż osiągną rozmiar, przy którym młode węgorze kopią własne nory.

Występowanie: Egipt, Australia, Bali, Fidżi, Guam, Indonezja, Japonia, Morze Koralowe (wschodnia Australia), Malezja, Malediwy, Mariany Północne, Palau, Papua, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Queensland (Australia Wschodnia), Riukiu, Wyspy Salomona, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Vanuatu, Pacyfik Zachodni

Uwagi hodowlane

Wszystkie węgorze ogrodowe są aktywne nocą, a niektóre przemieszczają się po całym akwarium. Należy zabezpieczyć każdą możliwą drogę ucieczki, w tym dostęp do komina przelewowego. Przed wpuszczeniem ryb należy założyć osłony na niezabezpieczone pompy cyrkulacyjne, aby zapobiec wciągnięciu ryb. W zależności od gatunku i wielkości ich ciała mogą mieć zaledwie kilka milimetrów grubości.

Skłonienie tych ryb do rozpoczęcia pobierania pokarmu po imporcie może być trudne.

Ryby te należy utrzymywać w akwarium gatunkowym albo z bardzo spokojnymi rybami lub krewetkami. Należy zapewnić warstwę piasku o grubości co najmniej 15–20 cm, z ziarnami nie większymi niż 1,5 mm, a najlepiej drobniejszymi. Głębsza warstwa jest lepsza.

Należy unikać zbyt intensywnego oświetlenia. Większy udział światła niebieskiego byłby korzystny.

Uważa się, że w okresie godowym samce podpływają do samic i odbywają z nimi gody wewnątrz nor samic. Gruczoł na końcu ogona wytwarza wydzielinę, która wzmacnia norę i zapobiega osypywaniu się do niej osadu.

Ryby te wyglądają ze swoich norek i szybko się do nich wycofują w razie zagrożenia. Początkowo bardzo łatwo się płoszą; nawet większe kawałki pokarmu mogą skłonić je do wycofania się. Należy unikać silnie parzących koralowców, ukwiałów i ukwiałów szklanych, które mogłyby je dotkliwie poparzyć. Gorgonie i Tubastrea mogą być odpowiednim towarzystwem. Należy unikać ryb kopiących w podłożu lub ruchliwych, w tym babek kopiących i wargaczy, a także krewetek pistoletowych, krabów pustelników i dużych krewetek. Odpowiednie mogą być spokojne ryby towarzyszące, takie jak iglicznie, brzytewniki, gatunki z rodzaju Koumansetta i Parachaetodon ocellatus. Ryby pływające w otwartej toni dają im pewne poczucie bezpieczeństwa i zachęcają do pozostawania poza norkami, w toni wodnej. Małe krewetki, takie jak Lysmata vittata, Lysmata wurdemanni, Lysmata seticaudata, Urocaridella antonbruunii oraz małe gatunki z rodzaju Stenopus, mogą być odpowiednim towarzystwem. Należy wykluczyć wszystkie kraby i ślimaki żyjące w piasku, takie jak gatunki z rodzaju Babylonia.

Taksonomia

Klasa:
Teleostei
Rząd:
Anguilliformes
Rodzina:
Congridae
Rodzaj:
Gorgasia
Autor opisu:
Böhlke & Randall, 1981
Zobacz w WoRMS
Więcej z rodzaju GorgasiaNa podstawie meerwasser-lexikon.de

Ryby te prawdopodobnie mają mniej wyspecjalizowane wymagania pokarmowe, niż początkowo sądzono.

Niektórzy akwaryści donoszą, że ryby te po kilku tygodniach przyjmują pokarm w płatkach i granulkach. Początkowo należy podawać świeżo wyklute naupliusy Artemia lub żywy pokarm, taki jak większe widłonogi. Na czas karmienia należy wyłączać pompy cyrkulacyjne. Ryby te żerują stale i potrzebują kilku karmień rozłożonych w ciągu dnia; zaleca się odpowiedni karmnik automatyczny.

Ryby te pozostają szczególnie wrażliwe podczas importu. Ich utrzymanie jest możliwe, jeśli dotrą w dobrym stanie zdrowia i uda się je skłonić do przyjmowania pokarmu, ale wymagają doświadczonego akwarysty.

Sposób karmienia wymagany przez te ryby może sprzyjać silnemu namnażaniu się wieloszczetów. Należy zająć się tym wcześnie, aby zapobiec zakłóceniom. Ryby te powinny mieć towarzystwo: w naturze żyją osobno, ale w zasięgu wzroku wielu innych osobników, a odstępy między nimi zależą od ich wielkości. Zaleca się grupę liczącą co najmniej cztery osobniki, a większe grupy prawdopodobnie znacznie ułatwiają ich utrzymanie. Większa liczba osobników wymaga większej powierzchni dna.