Ten trudny do utrzymania w niewoli konik morski jest rozpoznawalny po prążkowanym pysku. Staje się aktywny płciowo od siódmego miesiąca życia, a młode mierzą około 14 mm. Według stanu na styczeń 2017 znajdował się na Czerwonej Liście zwierząt zagrożonych.
Koniki morskie zasadniczo powinny mieć osobne akwarium, ponieważ żerują powoli i mogą przegrywać konkurencję o pokarm z rybami oraz dużymi krewetkami. W miarę możliwości zaleca się trzymanie w parach, a stres należy ograniczać do minimum.
Zakażenie prątkami może powodować bielenie końcówki ogona, po którym następuje stopniowy rozpad tkanek. Dotknięte chorobą koniki morskie zwykle nie są w stanie chwytać ogonem. Choroba jest wysoce zakaźna, dlatego chore zwierzęta należy niezwłocznie odizolować w akwarium kwarantannowym. Dobra jakość wody w połączeniu z użyciem lampy UV lub ozonu może pomóc w jej opanowaniu.
Występowanie: Indonezja, Malezja, Filipiny, Celebes, Morze Sulu, Tajlandia
Koniki morskie na ogół preferują żywy pokarm. Przy odrobinie szczęścia mogą z czasem zacząć przyjmować Mysis.
Dla tych ryb należy urządzić akwarium jednogatunkowe o wysokości co najmniej 50 cm, dostosowane do ich potrzeb.
Ryba ta figuruje na Czerwonej liście zwierząt zagrożonych.
Początkowo ryby te mogą długo zwlekać z pobraniem pokarmu, uważnie go oglądając, zanim go zaakceptują. Gdy już się zadomowią, chętnie jedzą podawany pokarm mrożony. Zachowania pokarmowe różnią się między osobnikami odłowionymi w naturze a pochodzącymi z hodowli. W przypadku ryb z hodowli również ich rozmiar w momencie zakupu wpływa na to, jaki pokarm jest odpowiedni.