Hippocampus ingens
Jest to jedyny gatunek konika morskiego we wschodnim Pacyfiku. Dorosłe osobniki mierzą zwykle 12–19 cm, przy maksymalnej długości 30 cm, natomiast nowo narodzone młode mają około 9 mm długości. Ubarwienie obejmuje zieleń, brąz, kolor kasztanowy, szarość i żółć. Siedliska obejmują namorzyny, łąki trawy morskiej, rafy skaliste i rafy koralowe.
U dojrzałych płciowo samic często pojawia się ciemna plama poniżej płetwy odbytowej. Samce osiągają dojrzałość przy długości około 5,4 cm. Badania sugerują, że samce mogą inkubować do 2000 jaj jednocześnie i rozmnażać się kilka razy w ciągu sezonu rozrodczego. Po czternastodniowej ciąży samiec wypuszcza młode pojedynczo ze swojej torby lęgowej, co niekiedy trwa godzinami.
Gatunek jest zagrożony wskutek eksploatacji i degradacji siedlisk. Niska płodność, monogamiczne łączenie się w pary, długotrwały rozwój zarodkowy, ograniczona zdolność rozprzestrzeniania się i ograniczony zasięg geograficzny sprawiają, że jest szczególnie podatny na przełowienie. Cały rodzaj Hippocampus został włączony do załącznika II CITES w 2004 roku. IUCN klasyfikuje ten gatunek jako narażony na wyginięcie.
Występowanie: Chile, Wyspy Galapagos, Zatoka Kalifornijska / Kalifornia Dolna, Ocean Spokojny, Pacyfik Środkowy
Początkowo ryby te mogą długo zwlekać z pobraniem pokarmu, uważnie go oglądając, zanim go zaakceptują. Gdy już się zadomowią, chętnie jedzą podawany pokarm mrożony. Zachowania pokarmowe różnią się między osobnikami odłowionymi w naturze a pochodzącymi z hodowli. W przypadku ryb z hodowli również ich rozmiar w momencie zakupu wpływa na to, jaki pokarm jest odpowiedni.