Hippocampus whitei zamieszkuje płytkie obszary przybrzeżne z roślinnością wodną i łąkami trawy morskiej Zostera, występuje też na gąbkach. Wykorzystuje kępy glonów pod pomostami oraz sztuczne konstrukcje, takie jak sieci przeciw rekinom. Można go łatwo pomylić z Hippocampus camelopardalis. W październiku 2016 figurował na Czerwonej liście zwierząt zagrożonych.
Koniki morskie na ogół wymagają opieki doświadczonego akwarysty. Powolne pobieranie pokarmu naraża je na konkurencję pokarmową ze strony ryb i dużych krewetek, dlatego zaleca się przeznaczone dla nich akwarium z licznymi miejscami do zaczepiania się, najlepiej z osobnikami utrzymywanymi w parach. Zazwyczaj preferują żywy pokarm, choć niektóre mogą z czasem zaakceptować Mysis. U koników morskich opiekę nad potomstwem sprawują samce; aktywność płciowa rozpoczyna się od siódmego miesiąca, a młode mierzą około 14 mm.
Występowanie: Australia, Nowa Gwinea (Nowa Gwinea Zachodnia i Papua-Nowa Gwinea), Nowa Południowa Walia (Australia Wschodnia), Wschodnie wybrzeże Australii, Queensland (Australia Wschodnia), Wyspy Salomona, Australia Południowa, Pacyfik Południowy, Vanuatu, Pacyfik Zachodni
Dla tych ryb należy urządzić akwarium jednogatunkowe o wysokości co najmniej 50 cm, dostosowane do ich potrzeb.
Początkowo ryby te mogą długo zwlekać z pobraniem pokarmu, uważnie go oglądając, zanim go zaakceptują. Gdy już się zadomowią, chętnie jedzą podawany pokarm mrożony. Zachowania pokarmowe różnią się między osobnikami odłowionymi w naturze a pochodzącymi z hodowli. W przypadku ryb z hodowli również ich rozmiar w momencie zakupu wpływa na to, jaki pokarm jest odpowiedni.