Hoplolatilus starcki zamieszkuje obszary pokryte rumoszem na stromych zewnętrznych stokach raf. Zwykle spotyka się go w parach, które w razie niepokoju wycofują się do swojej nory głową naprzód. Małe osobniki młodociane są jasnoniebieskie, a młode czasami tworzą ławice z podobnie ubarwionymi młodymi Pseudanthias pascalus.
Zawartość żołądków sześciu dorosłych osobników obejmowała, według udziału objętościowego, widłonogi (31,4%), osłonice pelagiczne, w tym larwy i Oikopleura (31%), ikrę ryb (28,6%), rurkopławy (5,5%), larwy krewetek (1,2%), ryby (0,8%), obunogi (0,7%), niezidentyfikowane larwy dziesięcionogów (0,5%) i heteropody (0,3%). Gatunek wykazuje obligatoryjną monogamię, tworząc pary złożone z dwóch osobników niezależnie od obfitości zasobów.
Aklimatyzacja i utrzymanie w akwarium mogą być trudne, a szczególnie ważne jest szybkie skłonienie ryby do pobierania pokarmu. Często jest dość płochliwa i potrzebuje licznych kryjówek oraz spokojnych współmieszkańców.
Występowanie: Australia, Wyspy Banggai, Wyspy Cooka, Polinezja Francuska, Guam, Indonezja, Karoliny, Komodo, Morze Koralowe (wschodnia Australia), Wyspy Marshalla, Mikronezja, Moluki, Nowa Gwinea (Nowa Gwinea Zachodnia i Papua-Nowa Gwinea), Nowa Kaledonia, Mariany Północne, Palau, Papua, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Pitcairn, Raja Ampat, Wyspy Salomona, Sumatra, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Wyspy Togian, Tonga, Archipelag Tuamotu, Wietnam