Inimicus didactylus jest samotniczą rybą spotykaną na otwartych dnach piaszczystych, mulistych i błotnistych wokół raf lagunowych i zewnętrznych. Często częściowo się zagrzebuje, przez co łatwo go przeoczyć. Jego płetwy piersiowe służą do odstraszania drapieżników, a podczas zalotów eksponuje swoje barwy.
Żywi się małymi rybami i skorupiakami. Leżąc nieruchomo, szerokimi płetwami piersiowymi nagarnia piasek na grzbiet, pozostawiając odsłonięte niewiele więcej niż oczy i pysk. Gdy ofiara przepływa nad jego jadowitymi kolcami grzbietowymi, wyskakuje w górę z nastroszonymi kolcami. Ofiara zostaje sparaliżowana w ciągu sekund, a następnie zjedzona. Nie ma pęcherza pławnego i często chodzi zamiast pływać, najwyraźniej dlatego, że pływanie wymaga znacznego wysiłku.
Gruczoły u nasady kolców grzbietowych wytwarzają bardzo silny jad neurotoksyczny, opisywany jako jeden z najniebezpieczniejszych jadów zwierzęcych. Może on powodować paraliż i być śmiertelny dla ludzi. Zwyczaj ukrywania się ryby pod piaskiem sprawia, że przypadkowy kontakt stanowi poważne zagrożenie.
Występowanie: Andamany i Nikobary, Australia, Bali, Wyspy Banggai, Borneo (Kalimantan), Chiny, Fidżi, Flores, Indonezja, Indo-Pacyfik, Japonia, Jawa, Kambodża, Cieśnina Lembeh, Malezja, Mikronezja, Nowa Kaledonia, Terytorium Północne (Australia), Palau, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Queensland (Australia Wschodnia), Raja Ampat, Riukiu, Wyspy Salomona, Singapur, Morze Południowochińskie, Celebes, Sumatra, Tajwan, Tajlandia, Wyspy Togian, Vanuatu, Wietnam, Australia Zachodnia, Pacyfik Zachodni
Ryba ta ma kolce wstrzykujące jad na jednym lub kilku promieniach płetw. Jad może wywoływać skutki od nudności po śmierć. Łapanie tej ryby lub manipulowanie nią w akwarium wymaga zachowania najwyższej ostrożności.