Gatunek ten jest sprzedawany do akwariów morskich, choć jego dostępność w Niemczech jest niepewna. Żywi się głównie pokarmem roślinnym, przy okazji zeskrobywania porostów połykając drobne bezkręgowce. W niewoli potrzebuje obfitego i urozmaiconego pokarmu roślinnego.
Ślizgowate są na ogół przydennymi mieszkańcami skalistych wybrzeży i raf koralowych. Nie mają pęcherza pławnego i muszą stale poruszać ogonem, aby utrzymać pozycję w toni wodnej. Podobnie jak inne ślizgi, gatunek ten śpi w wąskich otworach i szczelinach, do których wpływa ogonem do przodu, aby móc łatwo je opuścić.
Występowanie: Samoa Amerykańskie, Andamany i Nikobary, Wyspy Cooka, Fidżi, Polinezja Francuska, Zatoka Omańska / Oman, Guam, Indie, Indonezja, Indo-Pacyfik, Izrael, Japonia, Kiribati, Wyspy Kokosowe (Keelinga), Morze Lakkadiwskie, Malediwy, Wyspy Marshalla, Mjanma (dawniej Birma), Nowa Kaledonia, Niue, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Pitcairn, Samoa, Sri Lanka, Tahiti, Tajwan, Tajlandia, Tokelau, Tonga, Archipelag Tuamotu, Tuvalu, Vanuatu, Wyspa Bożego Narodzenia, Pacyfik Zachodni
Zabezpieczenie przed wyskakiwaniem zapobiega wydostawaniu się ryb z akwarium, również tych aktywnych nocą. Wiele wargaczy, ryb z rodziny żagiewkowatych, ślizgowatych i różnych babkowatych czasami wyskakuje z nieprzykrytego zbiornika, gdy zostaną spłoszone podczas nocnego odpoczynku. Następnego ranka często znajduje się je wyschnięte na dywanach lub szklanych krawędziach albo odkrywa później za akwarium. Mureny mogą uciec nawet przy założonym zabezpieczeniu, dlatego zabezpieczenie należy dodatkowo obciążyć. Mała lampka nocna pomaga rybom orientować się w ciemności.