Lactoria diaphana zasiedla przybrzeżne rafy koralowe i skaliste, rafy zewnętrzne oraz oddalone od brzegu piaszczyste równiny i równiny pływowe. Żyje przy dnie i w wodzie ponad nim, żywiąc się głównie dennymi bezkręgowcami.
Osobniki młodociane są częściowo przezroczyste i żyją na otwartym morzu przy powierzchni lub w jej pobliżu, choć mogą wpływać do estuariów. Padają ofiarą innych ryb, w tym ryb krokodylowych, a liczne młode osobniki znajdowano w żołądkach płaskogłowów.
Gatunek regularnie pojawia się w handlu akwarystycznym. Może być z powodzeniem utrzymywany przez długi czas w odpowiednio dużym akwarium morskim przy podawaniu pokarmów żywych i mrożonych, jednak kostery powinny być trzymane wyłącznie przez doświadczonych akwarystów.
Występowanie: Australia, Bali, Cieśnina Bassa (cieśnina między Australią a Tasmanią), Chile, Kostaryka, Salwador, Ekwador, Zatoka Kalifornijska / Kalifornia Dolna, Guam, Gwatemala, Hawaje, Honduras, Indonezja, Indo-Pacyfik, Japonia, Wyspy Kermadec, Kolumbia, Wyspa Lord Howe, Mauritius, Meksyk (wschodni Pacyfik), Mikronezja, Mozambik, Nowa Kaledonia, Nowa Zelandia, Nikaragua, Mariany Północne, Norfolk, Wyspy Ogasawara, Afryka Wschodnia, Pacyfik Wschodni, Wyspa Wielkanocna (Rapa Nui), Palau, Panama, Papua, Papua-Nowa Gwinea, Peru, Filipiny, Queensland (Australia Wschodnia), Republika Południowej Afryki, Sumatra, Tajwan, Tasmania (Australia), Morze Tasmana, Tonga, USA, Zachodni Ocean Indyjski
Kostery mają charakterystyczny kształt ciała i są bardzo ruchliwe. Ich pancerz ochronny zwykle zabezpiecza je przed drapieżnikami. Silny stres, zagrożenie życia lub śmierć mogą spowodować uwolnienie silnej neurotoksyny (Pahutoxi), która może zabić wszystkie inne ryby w tym samym akwarium. W zamkniętym systemie akwariowym kostera, która uwolni tę toksynę pod wpływem silnego stresu lub zagrożenia życia, również umrze.
Spożycie tej ryby może spowodować zatrucie ciguaterą. Niektóre organizmy jednokomórkowe, w tym bruzdnice takie jak Gambierdiscus toxicus, wytwarzają toksyny wewnątrz ryb, które poza tym są nieszkodliwe i normalnie nadawałyby się do spożycia.
Wczesne objawy obejmują pocenie się, drętwienie i pieczenie, szczególnie wokół ust. Następnie mogą wystąpić dreszcze, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i skurcze mięśni. Świąd, mrowienie i drętwienie mogą dotyczyć warg, błony śluzowej jamy ustnej, a zwłaszcza wewnętrznych powierzchni dłoni i podeszew stóp; drętwienie może również obejmować dłonie, stopy i twarz. Inne możliwe skutki to porażenie mięśni szkieletowych, w tym mięśni oddechowych, zaburzenia koordynacji, bóle mięśni i stawów, bóle głowy, ból zębów, uczucie zimna, pocenie się i ogólne osłabienie. Spożywanie alkoholu nasila objawy.
Rzadziej zatrucie może powodować zagrażający życiu spadek ciśnienia krwi i przyspieszenie akcji serca lub skutki przeciwne. Choroba ta jest ogólnie bardzo rzadka, ale około 7% przypadków kończy się śmiercią.