Rozdymki na ogół reagują na zagrożenie ze strony dużych drapieżników lub stres wywołany przez nurków i akwarystów, szybko pobierając wodę do rozszerzenia żołądka. Powstałe w ten sposób nadęcie może przybierać różne formy, od częściowego powiększenia ciała po niemal kulisty kształt.
Rozdymki nie nadają się dla niedoświadczonych akwarystów. Ich skóra i narządy zawierają truciznę, a silne ugryzienia mogą powodować poważne obrażenia dłoni i palców. Potrzebują dostatecznej ilości ślimaków w muszlach, aby ścierać zęby. Głodne rozdymki mogą obgryzać płetwy innych ryb, dlatego zaleca się akwarium jednogatunkowe.
Występowanie: Andamany i Nikobary, Morze Arabskie, Australia, Chiny, Zatoka Omańska / Oman, Hongkong, Indie, Indonezja, Japonia, Korea, Kuwejt, Malediwy, Mauritius, Atlantyk Wschodni, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Morze Czerwone, Republika Południowej Afryki, Atlantyk Południowy, Tajwan, Tajlandia, Wietnam, Pacyfik Zachodni
Ryby rozdymkowate mogą wytwarzać toksyny, takie jak tetrodotoksyna i saksytoksyna, które mogą gromadzić się w ich skórze, gonadach i wątrobie. Ich toksyczność różni się w zależności od gatunku, obszaru geograficznego i pory roku. Ich spożycie może spowodować śmiertelne zatrucie. Tetrodotoksyna, obecna w fugu, jest 1000 razy bardziej toksyczna niż cyjanek i może powodować śmierć wskutek porażenia mięśni oddechowych.