Jego plamisty wygląd przypomina skupiska wapiennych krasnorostów, porosty zielenic i skałę. Ten kamuflaż pomaga mu ukrywać się przed drapieżnikami oraz przed małymi, nieostrożnymi rybami, na które poluje. Porusza przynętą, zwaną esca, umieszczoną na ruchomym aparacie wabiącym, zwanym illicium, aby zwabić ofiarę w swój zasięg, po czym błyskawicznie ją zasysa. Niemal natychmiast po schwytaniu ofiary może wznowić wabienie.
Zaleca się akwarium gatunkowe przeznaczone specjalnie dla tego gatunku, zwykle z jednym osobnikiem. Każdy współmieszkaniec powinien być co najmniej dwukrotnie większy; ryby podobnej wielkości i krewetki mogą zostać zjedzone, gdy jest głodny. Utrzymywanie pary jest możliwe w akwarium o pojemności co najmniej 240 litrów.
Osobnikom odłowionym w naturze należy początkowo podawać żywe krewetki karmowe. Ryby rozmnożone w niewoli mogą od początku przyjmować różne pokarmy mrożone. Karmienie powinno odbywać się co kilka dni, a nie codziennie, ponieważ nadmierne karmienie może powodować otyłość. Przy takich odstępach między posiłkami szczególnie ważny jest pokarm wysokiej jakości. Odpowiednie jest mięso omułków i krewetek, natomiast stynki są odradzane ze względu na niską wartość odżywczą.
Całe krewetki zawierają czasem zbyt dużo niestrawnego materiału i są zwracane w niestrawionej postaci. Krewetki pozbawione głowy i części pancerza są zwykle przyjmowane. Wielkość posiłków i częstotliwość karmienia zależą od wielkości zarówno ryby, jak i pokarmu: ryba o długości około 5–6 cm potrzebuje krewetki o długości 3–4 cm lub równoważnego kawałka pokarmu co 4–5 dni. Dorosłe osobniki należy karmić tylko co siedem dni. Witaminy lub składniki mineralne należy podawać przy co drugim karmieniu.
Występowanie: Borneo (Kalimantan), Indonezja, Malezja, Papua, Filipiny, Raja Ampat, Morze Sulu
Ta ryba traktuje krewetki i małe ryby jako zdobycz, polując na nie i zjadając je, jeśli mają odpowiednią wielkość.
Nawet krewetki czyszczące mogą zostać zjedzone, jeśli ten drapieżnik jest wystarczająco głodny.