Macropharyngodon bipartitus zamieszkuje laguny i osłonięte rafy morskie. Występuje pojedynczo lub w parach, natomiast samice często spotyka się w małych grupach. Wybiera bezkręgowce z dna, a w razie zagrożenia zagrzebuje się w piasku. Jeden akwarysta donosi o utrzymywaniu barwnych samic w akwarium o pojemności 1600 litrów.
Indopacyficzny rodzaj Macropharyngodon charakteryzuje się między innymi pojedynczym dużym zębem trzonowym na dolnej płytce gardłowej oraz dużym kłem w kąciku pyska.
Zasięgi geograficzne Macropharyngodon bipartitus bipartius i Macropharyngodon bipartitus marisrubri nakładają się, a niespecjalistom trudno odróżnić je na podstawie wyglądu. Według doniesień główną różnicą jest wysokość płetwy grzbietowej; opisano również różnice w ubarwieniu i wzorze u samców i samic. Mogą występować mieszańce między tymi gatunkami, a ostateczne rozróżnienie może wymagać badań genetycznych.
Występowanie: Egipt, Grupa Aldabra, Archipel Czagos (Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego), Dżibuti, Erytrea, Zatoka Omańska / Oman, Indie, Ocean Indyjski, Izrael, Jemen, Reunion, Malediwy, Maskareny, Mauritius, Mozambik, Rodrigues, Zanzibar, Arabia Saudyjska, Seszele, Somalia, Republika Południowej Afryki, Sudan, Tanzania, Zachodni Ocean Indyjski
Zabezpieczenie przed wyskakiwaniem zapobiega wydostawaniu się ryb z akwarium, również tych aktywnych nocą. Wiele wargaczy, ryb z rodziny żagiewkowatych, ślizgowatych i różnych babkowatych czasami wyskakuje z nieprzykrytego zbiornika, gdy zostaną spłoszone podczas nocnego odpoczynku. Następnego ranka często znajduje się je wyschnięte na dywanach lub szklanych krawędziach albo odkrywa później za akwarium. Mureny mogą uciec nawet przy założonym zabezpieczeniu, dlatego zabezpieczenie należy dodatkowo obciążyć. Mała lampka nocna pomaga rybom orientować się w ciemności.