Nemanthias carberryi uchodzi za rybę bardzo trudną w utrzymaniu, chociaż zdarzają się sporadyczne sukcesy. Stres związany z odłowem i transportem w połączeniu z niewłaściwym żywieniem może powodować poważne pogorszenie kondycji fizycznej i straty. Żywi się nieustannie zooplanktonem i jest wrażliwy na choroby oraz stres transportowy. Gdy zacznie pobierać pokarm i odzyska kondycję po transporcie, jego pomyślne utrzymywanie jest możliwe.
Antiasy powinny być na ogół utrzymywane w grupach liczących co najmniej pięć osobników, a nie pojedynczo.
Samce mają fioletowe głowy i brzuchy oraz żółte grzbiety i ogony. Samice wykazują różne odcienie różu, pomarańczu i żółci. Ryba ta zamieszkuje wody przybrzeżne, laguny i rafy koralowe, tworząc duże skupiska nad wyniesieniami koralowymi.
Występowanie: Archipel Czagos (Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego), Dżibuti, Erytrea, Indie, Ocean Indyjski, Jemen, Kenia, Komory, Madagaskar, Malediwy, Mauritius, Majotta, Mozambik, Seszele, Somalia, Republika Południowej Afryki, Tanzania, Zachodni Ocean Indyjski