Ostorhinchus aureus chroni się w otworach, jaskiniach, dużych szczelinach skalnych i pod skalnymi półkami w płytkich wodach, do głębokości około 40 metrów. Przy długości nieco poniżej 15 cm jest narażony na ataki większych ryb drapieżnych i wykorzystuje te kryjówki do ochrony.
Jego miedzianoczerwone ciało ma opalizujący połysk i staje się jaśniejsze ku tyłowi. Ciemny pas obwiedziony niebieską linią biegnie od pyska przez oko i dalej za nie, a wąski niebieski pasek zaznacza górną szczękę. Pysk jest duży i skośny, a przed płetwą grzbietową znajduje się pięć łusek w linii środkowej. Zarówno osobniki młodociane, jak i dorosłe mają czarną opaskę wokół trzonu ogonowego.
Jest gębaczem. Szczególnie zimą i wiosną tworzy mieszane grupy z Ostorhinchus apogonoides; latem i jesienią gromadzi się z osobnikami własnego gatunku.
Występowanie: Ambon, Andamany i Nikobary, Wyspy Ashmore i Cartiera, Australia, Bali, Wyspy Banggai, Borneo (Kalimantan), Dżibuti, Zatoka Omańska / Oman, Wielka Rafa Koralowa, Hongkong, Archipelag Houtman Abrolhos, Ocean Indyjski, Indonezja, Indo-Pacyfik, Izrael, Japonia, Jemen, Jordania, Kenia, Komory, Reunion, Wyspa Lord Howe, Madagaskar, Malezja, Mauritius, Majotta, Mozambik, Nowa Kaledonia, Nowa Południowa Walia (Australia Wschodnia), Terytorium Północne (Australia), Afryka Wschodnia, Morze Wschodniochińskie, Papua Zachodnia (Nowa Gwinea Zachodnia / Papua Zachodnia), Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Queensland (Australia Wschodnia), Raja Ampat, Morze Czerwone, Arabia Saudyjska, Seszele, Sri Lanka, Republika Południowej Afryki, Celebes, Tajwan, Tanzania, Morze Tasmana, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Morze Timor, Wyspy Togian, Togo, Tonga, Wietnam, Wyspa Bożego Narodzenia, Australia Zachodnia, Pacyfik Zachodni