Paracanthurus hepatus
Jego preferowanym siedliskiem są rafy zewnętrzne, szczególnie tarasy o przejrzystej wodzie, wystawione na silne prądy, na rafach zwróconych ku otwartemu morzu. Występuje w luźnych skupiskach 1–2 metry nad dnem. Osobniki młodociane tworzą ławice, a osobniki młodociane i poddorosłe zwykle gromadzą się w pobliżu odosobnionych kolonii koralowca Pocillopora eydouxi, wycofując się głęboko między gałęzie w razie zagrożenia. Dorosłe żyją samotnie lub w parach. Prowadzi bentopelagiczny tryb życia, a jego występowanie jest stosunkowo nieliczne i miejscowe.
Poluje na plankton w otwartej wodzie, żywiąc się zooplanktonem i sporadycznie glonami. Wybiera również fitoplankton i skorupiaki każdej wielkości, z którymi jest w stanie sobie poradzić. Te aktywnie pływające ryby żerują nieustannie i potrzebują stałej dostępności pokarmu. Pokolce na ogół wymagają ciągłego dostępu do pokarmu. Gatunek ten ma gruczoł jadowy w przednio-bocznej bruździe gruczołowej.
Powszechnie uważany za odporną rybę akwariową, zwykle może być utrzymywany z bezkręgowcami, choć należy uwzględnić konkurencję o pokarm. Mogą zdarzać się sporadyczne ataki na bezkręgowce, w tym Xenia i Acropora; jeden akwarysta wiąże te incydenty z nudą.
Po wprowadzeniu do akwarium często pojawiają się białe kropki, co sugeruje pewną podatność na choroby i stres. Dobrze karmione osobniki są na ogół mniej zestresowane. Zaleca się ciągłe stosowanie urządzenia UV. Do wprowadzenia zaleca się bardzo małe osobniki, ponieważ są mniej podatne na choroby niż większe i zwykle szybciej wracają do zdrowia.
Osobniki młodociane powinny mieć do dyspozycji ponad 1000 litrów, a dorosłe ponad 2000 litrów. Osobniki o długości zaledwie kilku centymetrów mogą przez krótki czas radzić sobie w kilkuset litrach. Zwykle można wprowadzić kilka osobników razem, jeśli akwarium jest wystarczająco duże. Nadmierne zagęszczenie może powodować problemy, szczególnie przy późniejszym dodawaniu kolejnych osobników. Jeden opiekun musiał usunąć parę z akwarium o pojemności 1000 litrów, ponieważ stało się dla niej za małe, co przemawia za zaleceniem znacznie większego zbiornika, najlepiej przekraczającego 2000 litrów.
Występowanie: Samoa Amerykańskie, Andamany i Nikobary, Australia, Archipel Czagos (Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego), Chiny, Wyspy Cooka, Wielka Rafa Koralowa, Guam, Hongkong, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Indo-Pacyfik, Japonia, Karoliny, Kiribati, Wyspy Kokosowe (Keelinga), Komory, Morze Koralowe (wschodnia Australia), Reunion, Wyspa Lord Howe, Madagaskar, Malezja, Malediwy, Wyspy Marshalla, Mauritius, Mikronezja, Nowa Kaledonia, Nowa Południowa Walia (Australia Wschodnia), Mariany Północne, Norfolk, Okinawa, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Queensland (Australia Wschodnia), Samoa, Zanzibar, Seszele, Sri Lanka, Republika Południowej Afryki, Tajwan, Tanzania, Tonga, Vanuatu, Wietnam, Atol Wake, Wyspa Bożego Narodzenia, Pacyfik Zachodni
Nieostrożne obchodzenie się z tą rybą może skutkować głębokimi ranami ciętymi.
Pokolce (Acanthuridae) mają ostrza przypominające rogi tuż przed nasadą ogona. Służą one głównie do ochrony przed drapieżnikami, ale są również używane podczas walk między osobnikami. Powstałe głębokie rany cięte mogą powodować trwałe obrażenia i często prowadzą do natychmiastowej śmierci.
Utrzymywanie pokolców parami w akwarium może prowadzić do częstych konfliktów. Jeden akwarysta podaje, że wielokrotnie obserwował to u Zebrasoma flavescens.
Ostrza tej ryby, przypominające skalpele, mogą powodować głębokie rany cięte, także u akwarystów próbujących manipulować nią lub łapać ją gołymi rękami. Podczas łapania pokolców w celu przeniesienia przypominające róg ostrze może łatwo zaplątać się w siatkę.