Paracheilinus cyaneus zamieszkuje osłonięte rafy z mozaiką niskich koralowców i rumoszu porośniętego glonami. Tworzy małe grupy złożone z obu płci, w których samice znacznie przewyższają liczebnie samce.
Przypomina Paracheilinus nursalim, ale jego podstawowe ubarwienie jest magentowe lub czerwonawe zamiast przeważnie pomarańczowego ubarwienia tamtego gatunku. Inne cechy rozpoznawcze obejmują żółtawobrązowy trójkątny znak na kolczastej płetwie grzbietowej, czerwone górne i dolne obrzeże ogona ciągnące się na nitkowate płaty oraz niebieski pas pod okiem, około dwukrotnie szerszy niż u Paracheilinus nursalim. Brakuje mu dwóch wyraźnych czarniawych plam występujących u Paracheilinus nursalim pod przednią częścią płetwy grzbietowej i na dolnej połowie trzonu ogonowego.
Jeden lub oba nitkowate płaty ogona Paracheilinus nursalim są zwykle dłuższe niż u Paracheilinus cyaneus, osiągając u niektórych osobników około połowy długości standardowej. Paracheilinus cyaneus ma intensywne turkusowe ubarwienie na głowie, przyległej przedniej części ciała i wzdłuż grzbietu, które podczas zalotów rozciąga się na płetwę grzbietową.
Występowanie: Wyspy Banggai, Indonezja, Japonia, Cieśnina Lembeh, Mikronezja, Okinawa, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Celebes, Tajwan, Tonga, Pacyfik Środkowy
Zabezpieczenie przed wyskakiwaniem zapobiega wydostawaniu się ryb z akwarium, również tych aktywnych nocą. Wiele wargaczy, ryb z rodziny żagiewkowatych, ślizgowatych i różnych babkowatych czasami wyskakuje z nieprzykrytego zbiornika, gdy zostaną spłoszone podczas nocnego odpoczynku. Następnego ranka często znajduje się je wyschnięte na dywanach lub szklanych krawędziach albo odkrywa później za akwarium. Mureny mogą uciec nawet przy założonym zabezpieczeniu, dlatego zabezpieczenie należy dodatkowo obciążyć. Mała lampka nocna pomaga rybom orientować się w ciemności.