Petroscirtes breviceps zamieszkuje rafy przybrzeżne i estuaria do głębokości około 10 m, zwykle nad piaskiem wśród Sargassum i innych glonów. Zjada małe skorupiaki, okrzemki i być może inny pokarm roślinny. Jego zęby jadowe służą wyłącznie do obrony, ale ugryzie, jeśli jest niepokojony.
Swoim wyglądem naśladuje Meiacanthus Grammistes. Podobnie jak inni przedstawiciele jego rodzaju, Meiacanthus Grammistes ma parę dużych zębów w żuchwie połączonych z gruczołami jadowymi. Ryby te są na ogół unikane przez inne ryby, co najwyraźniej świadczy o rozpoznawaniu zagrożenia, które uważa się prawdopodobnie za wrodzone, a nie wyuczone.
Występowanie: Andamany i Nikobary, Australia, Bali, Wyspy Banggai, Chiny, Hongkong, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Japonia, Korea, Malezja, Mikronezja, Nowa Gwinea (Nowa Gwinea Zachodnia i Papua-Nowa Gwinea), Nowa Kaledonia, Afryka Wschodnia, Palau, Papua, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Raja Ampat, Wyspy Salomona, Republika Południowej Afryki, Sumatra, Tajwan, Tajlandia, Wietnam, Australia Zachodnia
Zabezpieczenie przed wyskakiwaniem zapobiega wydostawaniu się ryb z akwarium, również tych aktywnych nocą. Wiele wargaczy, ryb z rodziny żagiewkowatych, ślizgowatych i różnych babkowatych czasami wyskakuje z nieprzykrytego zbiornika, gdy zostaną spłoszone podczas nocnego odpoczynku. Następnego ranka często znajduje się je wyschnięte na dywanach lub szklanych krawędziach albo odkrywa później za akwarium. Mureny mogą uciec nawet przy założonym zabezpieczeniu, dlatego zabezpieczenie należy dodatkowo obciążyć. Mała lampka nocna pomaga rybom orientować się w ciemności.