Gatunek ten jest uważany za trudny w utrzymaniu, w przeciwieństwie do P. squaminipinns, opisywanego jako łatwiejszy w hodowli antias. Jeśli grupa składa się wyłącznie z samic, najsilniejszy osobnik przekształca się w samca; płcie można rozróżnić na podstawie wyglądu. Pojawia się w handlu rzadziej niż inne antiasy i rzadko osiąga podawaną wielkość 19 cm.
Antiasy na ogół najlepiej trzymać w towarzystwie innych osobników w odpowiednio dużym akwarium. Muszą szybko zacząć pobierać pokarm po transporcie, gdy są jeszcze osłabione. Początkowo zaleca się karmienie około pięciu razy dziennie i zmniejszanie częstotliwości w miarę przyzwyczajania się do życia w akwarium. Na początku należy podawać drobny pokarm, ponieważ są przyzwyczajone do planktonu; odpowiednimi przykładami są jaja homara i małe Artemien/Mysis.
Występowanie: Samoa Amerykańskie, Andamany i Nikobary, Australia, Chiny, Wielka Rafa Koralowa, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Indo-Pacyfik, Japonia, Korea, Malezja, Malediwy, Mikronezja, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Wyspy Salomona, Samoa, Tajwan, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Vanuatu, Wallis i Futuna