Ryba ta zamieszkuje rafy przybrzeżne i wewnętrzne, estuaria oraz często siedliska muliste. Występuje na stokach i dnach lagun oraz w pobliżu dna na rafach koralowych. Osobniki na ogół żyją samotnie lub w parach. Młode mogą tworzyć małe grupy tam, gdzie występują licznie, natomiast dorosłe poza okresem tarła zwykle żyją samotnie. Dieta obejmuje gałęzie koralowców i końcówki koralowców kamiennych, ślimaki, skorupiaki, otwornice, osłonice i jeżowce.
Samce gromadzą się na określonych ławicach piasku w pobliżu raf, powracając na tradycyjne tarliska i ustanawiając terytoria obejmujące miejsca tarła i komory na ikrę. Tarło odbywa się w piaszczystych kanałach i płytkich przesmykach przecinających rafę barierową. Zagłębienia gniazdowe mogą osiągać 2 metry średnicy i 0,7 metra głębokości. Samice przybywają kilka dni później i wybierają samca, z którym przystąpią do rozrodu.
Masa ikry może zawierać nawet 430000 jaj lub więcej, tworząc gąbczastą bryłkę wielkości pięści, obciążoną kawałkami rumoszu. Terytoria samców służą tarłu i opiece rodzicielskiej, a nie żerowaniu. Tylko samice bezpośrednio pielęgnują ikrę, ale oboje rodziców jej strzeże. Samice broniące miejsca tarła są agresywne.
Występowanie: Egipt, Andamany i Nikobary, Australia, Wyspy Australskie (Wyspy Tubuai i Wyspy Bassa), Bali, Wyspy Banggai, Wyspy Cooka, Fidżi, Polinezja Francuska, Wyspy Towarzystwa (Wyspy Towarzystwa), Guam, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Indo-Pacyfik, Japonia, Małe Wyspy Sundajskie, Wyspy Kokosowe (Keelinga), Korea, Reunion, Malezja, Wyspy Marshalla, Mauritius, Mikronezja, Mozambik, Nowa Kaledonia, Nowa Południowa Walia (Australia Wschodnia), Niue, Mariany Północne, Wyspy Ogasawara, Palau, Papua, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Raja Ampat, Morze Czerwone, Samoa, Seszele, Somalia, Republika Południowej Afryki, Sumatra, Tajwan, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Morze Timor, Wyspy Togian, Tonga, Archipelag Tuamotu, Wietnam, Zachodni Ocean Indyjski
Odnotowano przypadki zatrucia ciguaterą po spożyciu tej ryby.
Spożycie tej ryby może spowodować zatrucie ciguaterą. Niektóre organizmy jednokomórkowe, w tym bruzdnice takie jak Gambierdiscus toxicus, wytwarzają toksyny wewnątrz ryb, które poza tym są nieszkodliwe i normalnie nadawałyby się do spożycia.
Wczesne objawy obejmują pocenie się, drętwienie i pieczenie, szczególnie wokół ust. Następnie mogą wystąpić dreszcze, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i skurcze mięśni. Świąd, mrowienie i drętwienie mogą dotyczyć warg, błony śluzowej jamy ustnej, a zwłaszcza wewnętrznych powierzchni dłoni i podeszew stóp; drętwienie może również obejmować dłonie, stopy i twarz. Inne możliwe skutki to porażenie mięśni szkieletowych, w tym mięśni oddechowych, zaburzenia koordynacji, bóle mięśni i stawów, bóle głowy, ból zębów, uczucie zimna, pocenie się i ogólne osłabienie. Spożywanie alkoholu nasila objawy.
Rzadziej zatrucie może powodować zagrażający życiu spadek ciśnienia krwi i przyspieszenie akcji serca lub skutki przeciwne. Choroba ta jest ogólnie bardzo rzadka, ale około 7% przypadków kończy się śmiercią.
Ta ryba traktuje krewetki i małe ryby jako zdobycz, polując na nie i zjadając je, jeśli mają odpowiednią wielkość.
Nawet krewetki czyszczące mogą zostać zjedzone, jeśli ten drapieżnik jest wystarczająco głodny.