Pterapogon kauderni
Pterapogon kauderni osiąga około 8 cm. Jego zasięg na wschód od indonezyjskiej wyspy Sulawesi obejmuje zaledwie około 5500 km². Często występuje w pobliżu pomostów, nad mulistym piaskiem porośniętym Enhalus acoroides. Grupy liczące 2–60 ryb unoszą się bezpośrednio nad Diadema setosum, a w razie zagrożenia wycofują się między ich kolce. Młode ryby o długości około 2–3 cm pozostają bliżej jeżowców. Żerowanie prawdopodobnie odbywa się nocą, a pokarm stanowią drobne skorupiaki denne i planktonowe.
Młode wyhodowane w niewoli również szukają schronienia między kolcami tych jeżowców, zyskując ochronę przed większymi rybami. Gatunek ten jest pyszczakiem, a jeden lęg liczy około 5–40 jaj. W akwarium należy utrzymywać parę; odradza się trzymanie pojedynczych osobników oraz grup liczących więcej niż dwie ryby, ponieważ trzecia ryba zwykle ginie. Na ogół przez znaczną część czasu pozostaje nieruchomo i uaktywnia się podczas karmienia. Jest opisywany jako łatwy w utrzymaniu, przyjmujący wszelkie pokarmy i wykazujący niewielką podatność na choroby. Może także polować na krewetki odpowiedniej wielkości.
Jeden z akwarystów zaleca jasne oświetlenie podczas karmienia młodych ryb Artemia, opisując dwa przypadki, w których karmienie przy niebieskim świetle najwyraźniej sprawiło, że młode nie potrafiły odróżnić świeżo wyklutych Artemia od ich osłonek. Ryby nagle zaczynały gwałtownie pływać, po czym nieruchomiały na dnie, odzyskując sprawność po jednej do trzech minut. Akwarysta ten słyszał także o rybach, które nie dochodziły do siebie po podobnych epizodach, chociaż w tych dwóch przypadkach żadna nie zginęła. Ta sama relacja zaleca Artemia pozbawione osłonek oraz unikanie stresu po karmieniu.
Inna relacja z rozrodu opisuje przenoszenie ryb inkubujących ikrę w pysku do akwarium odchowowego za pomocą pułapki z lustrem, ale wskazuje, że odchów młodych był pracochłonny. Przy późniejszej okazji trzy młode odłowiono przy powierzchni po ich wypuszczeniu w akwarium rafowym. Przyjmowały mrożoną ikrę homara i do następnego miesiąca osiągnęły około 3 cm. Akwarysta uważał, że na tym pokarmie rosły szybciej niż na żywych Artemia wyklutych w roztworze odżywczym.
Gatunek ten trafił do akwarystyki morskiej stosunkowo późno i po raz pierwszy pokazano go na targach Interzoo w Norymberdze około 1996 roku. Jest opisywany jako znajdujący się na skraju wyginięcia, dlatego zaleca się wybór ryb wyhodowanych w niewoli. Stabilne populacje występują także w cieśninie Lembeh, ważnym miejscu przeładunku tego gatunku, gdzie ryby wydostały się na wolność po przypadkowym wpadnięciu worków transportowych do morza.
Występowanie: Wyspy Banggai, Morze Celebes, Cieśnina Lembeh, Celebes