Pterois volitans
Pterois volitans zasiedla laguny i rafy od strony otwartego morza w mętnych wodach przybrzeżnych. Osobniki często żyją samotnie i spędzają dzień, chroniąc się w odsłoniętych miejscach, nierzadko niemal bez ruchu, z głową skierowaną w dół. Pelagiczne osobniki młodociane przemieszczają się na duże odległości, co pomaga wyjaśnić szeroki zasięg występowania tego gatunku.
Ciało ma wyraźne, nieregularne czerwonawe pasy na tle od białego do kremowego. Ubarwienie zmienia się zależnie od siedliska; formy przybrzeżne są na ogół ciemniejsze, a w estuariach mogą być niemal czarne. Nad oczami często występują duże wyrostki, a na głowie znajduje się mięsisty czułek oraz liczne mięsiste przydatki. Pierwsza płetwa grzbietowa ma bardzo długie kolce, a na przezroczystych błonach płetwy widnieją rzędy ciemnych plamek. Długie, wachlarzowate płetwy piersiowe mają promienie znacznie wystające poza ich błony. Wzdłuż linii bocznej zwykle biegnie rząd białych plamek.
Jest aktywna o zmierzchu, a nocą poluje na małe ryby, krewetki i kraby. Rozpościera płetwy piersiowe, aby zapędzić zdobycz w miejsce bez wyjścia, ogłusza ją i połyka w całości. Kolce grzbietowe są jadowite. Podaje się, że żyje 10 lat.
Prawdopodobnie wprowadzona przez wypuszczenie osobników trzymanych w niewoli, stała się wysoce inwazyjna w wodach wokół Florydy i na Karaibach. Ma niszczycielski wpływ na populacje ryb rafowych i zaczyna wyniszczać lokalne gatunki na Karaibach, gdzie nie ma naturalnych drapieżników. Jest również popularną rybą konsumpcyjną.
Nadaje się do utrzymania w akwarium przez doświadczonych akwarystów.
Występowanie: Samoa Amerykańskie, Andamany i Nikobary, Antigua i Barbuda, Wyspy Ashmore i Cartiera, Australia, Wyspy Australskie (Wyspy Tubuai i Wyspy Bassa), Bahamy, Baker, Bali, Wyspy Banggai, Belize, Bermudy, Brazylia, Brunei Darussalam, Kajmany, Chiny, Wyspy Cooka, Kostaryka, Curaçao, Dominikana, Fidżi, Floryda, Polinezja Francuska, Wyspy Towarzystwa (Wyspy Towarzystwa), Wyspy Gilberta, Zatoka Meksykańska, Guam, Haiti, Honduras, Hongkong, Howland, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Indo-Pacyfik, Jamajka, Japonia, Kambodża, Kiribati, Małe Wyspy Sundajskie, Wyspy Kokosowe (Keelinga), Kolumbia, Korea, Sporady Środkowopolinezyjskie, Wyspa Lord Howe, Malezja, Markizy, Wyspy Marshalla, Mikronezja, Naoero (Nauru), Nowa Kaledonia, Nowa Zelandia, Nowa Południowa Walia (Australia Wschodnia), Nikaragua, Niue, Mariany Północne, Norfolk, Terytorium Północne (Australia), Wyspy Ogasawara, Wschodnie wybrzeże USA, Wschodni Ocean Indyjski, Palau, Panama, Papua, Papua-Nowa Gwinea, Wyspy Paracelskie, Filipiny, Feniks, Pitcairn, Queensland (Australia Wschodnia), Raja Ampat, Morze Czerwone, Riukiu, Wyspy Salomona, Samoa, Singapur, Wyspy Spratly, Sumatra, Tajwan, Tajlandia, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Wyspy Togian, Tokelau, Tonga, Archipelag Tuamotu, Turks i Caicos, Tuvalu, Dalekie Wyspy Mniejsze Stanów Zjednoczonych, Vanuatu, Wietnam, Wallis i Futuna, Wyspa Bożego Narodzenia, Atlantyk Zachodni, Australia Zachodnia
Ta ryba traktuje krewetki i małe ryby jako zdobycz, polując na nie i zjadając je, jeśli mają odpowiednią wielkość.
Nawet krewetki czyszczące mogą zostać zjedzone, jeśli ten drapieżnik jest wystarczająco głodny.
Ryba ta ma kolce wstrzykujące jad na jednym lub kilku promieniach płetw. Jad może wywoływać skutki od nudności po śmierć. Łapanie tej ryby lub manipulowanie nią w akwarium wymaga zachowania najwyższej ostrożności.
Nie wszystkie skorpenowate mają jadowite promienie płetw. Do rodzajów, o których wiadomo, że obejmują gatunki jadowite, należą Apistus, Apistops, Centropogon, Choridactylus, Gymnapistes, Helicolenus, Hypodytes, Inimicus, Minous, Notesthes, Scorpaena, Scorpaenopsis i Sebastiscus. Ukłucia mogą powodować niezwykle silny ból obejmujący całą dotkniętą kończynę, miejscowy obrzęk, zaburzenia czucia, martwicę tkanek, rany kłute, lęk, nudności, wymioty, pocenie się i omdlenia. Nie są znane żadne przypadki śmiertelne. Fragmenty kolców lub gruczołów jadowych mogą pozostać w ranie, powodując martwicę tkanek lub zaburzenia gojenia.