Sacura margaritacea gromadzi się nad obszarami skalistymi w dużych ławicach, które mogą liczyć setki ryb i kilka samców. Samce mają białe plamki wzdłuż boków. Organizacja społeczna tego gatunku różni się od opisywanej ogólnie u antiasów, które tworzą małe grupy złożone z jednego dominującego samca i nie więcej niż dziesięciu samic.
W całym rodzaju Sacura płetwa grzbietowa ma dziesięć kolców, z których trzeci jest wydłużony, szczególnie u samców. Za nimi znajduje się 16–18 promieni miękkich, zwykle 17, oraz siedem promieni bez kolców. Płetwy piersiowe mają 16–18 promieni i nie mają kolców, podobnie jak płetwy brzuszne. Płetwa ogonowa jest rozwidlona, ze szczególnie długimi częściami zewnętrznymi.
Sacura margaritacea żywi się zooplanktonem i innymi małymi bezkręgowcami. Niewiele wiadomo o jego rozrodzie. Jest żywicielem pasożytniczego równonoga Ceratothoa oxyrrhynchaena. Rzadko występuje w handlu akwarystycznym, a dostępny jest głównie w USA i Japonii.
Występowanie: Chiny, Japonia, Korea, Nowa Kaledonia, Wyspy Ogasawara, Tajwan, Pacyfik Zachodni, Pacyfik Środkowy