Siganus guttatus ma rdzawe plamki na bokach oraz linie i plamki na głowie. Mocne łuski całkowicie pokrywają policzki. Linia środkowa piersi jest pokryta łuskami, natomiast grzbiety brzuszne są ich pozbawione. Przedni otwór nosowy ma bardzo niski brzeg, który nieco rozszerza się ku tyłowi. Jego mocne, ostre kolce są jadowite.
Zamieszkuje mętne rafy przybrzeżne wśród namorzynów i toleruje niskie zasolenie, a być może nawet je preferuje. Młode osobniki osiedlają się na łąkach traw morskich przy ujściach rzek. Dorosłe wpływają do rzek i wypływają z nich wraz z prądami pływowymi, a także występują wzdłuż uskoków przybrzeżnych raf brzegowych do głębokości 6 m. Przez całe życie tworzy ławice, przy czym ławice dorosłych liczą około 10–15 ryb. Żywi się glonami rosnącymi na dnie i, w przeciwieństwie do innych siganowatych, prowadzi nocny tryb życia. Jest żywicielem licznych pasożytów wewnętrznych i zewnętrznych.
Siganowate na ogół żywią się głównie pokarmem roślinnym i powinny otrzymywać urozmaiconą dietę obejmującą sałatę, mniszek lekarski, nori i płatki zawierające Spirulina, z pokarmem mrożonym jako uzupełnieniem. Pokolce i ryby z nimi spokrewnione, w tym siganowate, a zwłaszcza Zebrasoma xanthurum, są podatne na chorobę erozji głowy i linii bocznej (HLLE), gdy są niewłaściwie odżywiane. Siganowate na ogół osiągają duże rozmiary, co należy uwzględnić przed obsadzeniem małych akwariów. Próby utworzenia par zwykle kończą się niepowodzeniem, choć dobranie pary jest możliwe.
Występowanie: Andamany i Nikobary, Australia, Bali, Wyspy Banggai, Brunei Darussalam, Chiny, Indie, Ocean Indyjski, Indonezja, Japonia, Kambodża, Malezja, Malediwy, Mikronezja, Mjanma (dawniej Birma), Palau, Wyspy Paracelskie, Filipiny, Raja Ampat, Singapur, Wyspy Spratly, Morze Południowochińskie, Tajwan, Tajlandia, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Wietnam
Ryba ta ma kolce wstrzykujące jad na jednym lub kilku promieniach płetw. Jad może wywoływać skutki od nudności po śmierć. Łapanie tej ryby lub manipulowanie nią w akwarium wymaga zachowania najwyższej ostrożności.
Zranienia spowodowane przez ryby z rodziny siganowatych są bardzo bolesne, ale nie śmiertelne. Uważa się je za jedynie lekko jadowite. Przed nabyciem takiej ryby należy sprawdzić jej status prawny w świetle przepisów dotyczących zwierząt niebezpiecznych obowiązujących w danym niemieckim kraju związkowym.