Siganus randalli zamieszkuje obszary raf koralowych z piaskiem i gruzem koralowym i może być lokalnie liczny, zwykle tworząc ławice liczące 20 lub więcej dorosłych osobników. Może występować w bardzo płytkiej wodzie.
Młode osobniki żyją w przybrzeżnych namorzynach poza rafami, chroniąc się wśród korzeni przed drapieżnikami, które regularnie wpływają wraz z przypływem, aby żerować. Po tym młodocianym etapie przenoszą się na rafy koralowe zajmowane przez dorosłe osobniki.
Jego dieta obejmuje krasnorosty Bostrychia, brunatnice Dictyota i krasnorosty Lomentaria, a także mniejsze ilości Hydrozoa, równonogów, robaków, nicieni i innych bezkręgowców. Dawniej sądzono, że króliki morskie jedzą wyłącznie pokarm roślinny. Nie wiadomo, czy składniki zwierzęce są aktywnie chwytane, czy połykane wraz z glonami.
Gatunek nazwano na cześć dr. Johna Ernesta "Jacka" Randalla w uznaniu jego dziesięcioleci pracy naukowej.
Występowanie: Guam, Mikronezja, Nowa Kaledonia, Mariany Północne, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Wyspy Salomona
Ryba ta ma kolce wstrzykujące jad na jednym lub kilku promieniach płetw. Jad może wywoływać skutki od nudności po śmierć. Łapanie tej ryby lub manipulowanie nią w akwarium wymaga zachowania najwyższej ostrożności.
Zranienia spowodowane przez ryby z rodziny siganowatych są bardzo bolesne, ale nie śmiertelne. Uważa się je za jedynie lekko jadowite. Przed nabyciem takiej ryby należy sprawdzić jej status prawny w świetle przepisów dotyczących zwierząt niebezpiecznych obowiązujących w danym niemieckim kraju związkowym.