Siganus vulpinus
Ta niekiedy terytorialna ryba zamieszkuje laguny i rafy bogate w koralowce, często przebywając wśród koralowców rozgałęzionych. Dorosłe osobniki występują zwykle samotnie lub w parach. Osobniki młodociane i niemal dorosłe tworzą czasami duże ławice wśród Acropora, żywiąc się glonami rosnącymi wokół martwych podstaw gałęzi koralowców. Może powodować bolesne ukłucia.
Młode ryby potrzebują stosunkowo niewiele miejsca, natomiast starsze osobniki wymagają dużej przestrzeni do pływania i bardzo czystej wody. Może być dość zadziorna i można ją utrzymywać z większymi rybami, takimi jak pokolce. Utrzymanie pary jest często trudne, a wprowadzenie drugiego osobnika do ryby już zadomowionej jest niemal niemożliwe.
Potrzebuje dużej ilości pokarmu roślinnego i skutecznie zjada glony, w tym glony bąbelkowe. Sporadycznie pojawiają się doniesienia o zjadaniu przez nią Bryopsis. Jest stosunkowo odporna na choroby.
Występowanie: Andamany i Nikobary, Australia, Wyspy Banggai, Brunei Darussalam, Chiny, Wielka Rafa Koralowa, Indonezja, Indo-Pacyfik, Japonia, Kambodża, Karoliny, Kiribati, Komodo, Malezja, Wyspy Marshalla, Mikronezja, Naoero (Nauru), Nowa Gwinea (Nowa Gwinea Zachodnia i Papua-Nowa Gwinea), Nowa Kaledonia, Wyspy Ogasawara, Palau, Papua, Papua-Nowa Gwinea, Wyspy Paracelskie, Filipiny, Raja Ampat, Wyspy Salomona, Singapur, Wyspy Spratly, Celebes, Sumatra, Tajwan, Tajlandia, Timor Wschodni (Timor Wschodni), Tonga, Vanuatu, Wietnam, Pacyfik Zachodni
Ryba ta ma kolce wstrzykujące jad na jednym lub kilku promieniach płetw. Jad może wywoływać skutki od nudności po śmierć. Łapanie tej ryby lub manipulowanie nią w akwarium wymaga zachowania najwyższej ostrożności.
Zranienia spowodowane przez ryby z rodziny siganowatych są bardzo bolesne, ale nie śmiertelne. Uważa się je za jedynie lekko jadowite. Przed nabyciem takiej ryby należy sprawdzić jej status prawny w świetle przepisów dotyczących zwierząt niebezpiecznych obowiązujących w danym niemieckim kraju związkowym.