Glony i rośliny wodne stanowią większość jego diety, choć chwyta także przepływający zooplankton. Gromadzi się w grupach liczących od około 10 osobników do ławic złożonych z około 100. Tworzenie ławic zapewnia ochronę, utrudniając drapieżnikom rozróżnienie poszczególnych ryb wśród połyskujących srebrzystych ciał. Spożycie siganowatych może potencjalnie wywołać zatrucie ciguaterą.
Występowanie: Nowa Kaledonia, Pacyfik Zachodni
Ryba ta ma kolce wstrzykujące jad na jednym lub kilku promieniach płetw. Jad może wywoływać skutki od nudności po śmierć. Łapanie tej ryby lub manipulowanie nią w akwarium wymaga zachowania najwyższej ostrożności.
Zranienia spowodowane przez ryby z rodziny siganowatych są bardzo bolesne, ale nie śmiertelne. Uważa się je za jedynie lekko jadowite. Przed nabyciem takiej ryby należy sprawdzić jej status prawny w świetle przepisów dotyczących zwierząt niebezpiecznych obowiązujących w danym niemieckim kraju związkowym.