Ryba ta osiąga 25–46 cm i nie nadaje się do małego akwarium domowego. Papugoryby na ogół można z powodzeniem utrzymywać w większych akwariach.
Występowanie: Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych, Antigua i Barbuda, Gwinea Równikowa, Aruba, Bahamy, Barbados, Belize, Bermudy, Brazylia, Brytyjskie Wyspy Dziewicze, Kajmany, Kostaryka, Curaçao, Dominika, Dominikana, Gujana Francuska, Zatoka Meksykańska, Grenada, Gwadelupa, Gwatemala, Gujana, Haiti, Honduras, Jamajka, Karaiby, Kolumbia, Kuba, Martynika, Montserrat, Nikaragua, Panama, Portoryko, Saint Kitts i Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Surinam, Trynidad i Tobago, Turks i Caicos, USA, Wenezuela, Atlantyk Zachodni
Spożycie tej ryby może spowodować zatrucie ciguaterą. Niektóre organizmy jednokomórkowe, w tym bruzdnice takie jak Gambierdiscus toxicus, wytwarzają toksyny wewnątrz ryb, które poza tym są nieszkodliwe i normalnie nadawałyby się do spożycia.
Wczesne objawy obejmują pocenie się, drętwienie i pieczenie, szczególnie wokół ust. Następnie mogą wystąpić dreszcze, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i skurcze mięśni. Świąd, mrowienie i drętwienie mogą dotyczyć warg, błony śluzowej jamy ustnej, a zwłaszcza wewnętrznych powierzchni dłoni i podeszew stóp; drętwienie może również obejmować dłonie, stopy i twarz. Inne możliwe skutki to porażenie mięśni szkieletowych, w tym mięśni oddechowych, zaburzenia koordynacji, bóle mięśni i stawów, bóle głowy, ból zębów, uczucie zimna, pocenie się i ogólne osłabienie. Spożywanie alkoholu nasila objawy.
Rzadziej zatrucie może powodować zagrażający życiu spadek ciśnienia krwi i przyspieszenie akcji serca lub skutki przeciwne. Choroba ta jest ogólnie bardzo rzadka, ale około 7% przypadków kończy się śmiercią.