Ryba ta występuje nad miękkimi podłożami, a osobniki młodociane preferują estuaria. Może wydawać głośny, zgrzytliwy dźwięk.
Ryby rozdymkowate na ogół zawierają tetrodotoksynę w skórze, wątrobie i jajnikach, ale nie w tkance mięśniowej. Ich silne zęby mogą powodować poważne obrażenia wskutek ugryzienia. Ich utrzymania w akwarium powinni podejmować się wyłącznie doświadczeni akwaryści. Nigdy nie należy celowo ich trącać ani niepokoić w celu wywołania nadymania: ta forma obrony przed drapieżnikami pochłania znaczne ilości energii.
Występowanie: Kostaryka, Ekwador, Wyspy Galapagos, Zatoka Kalifornijska / Kalifornia Dolna, Gwatemala, Honduras, Kolumbia, Meksyk (wschodni Pacyfik), Nikaragua, Pacyfik Wschodni, Panama, Peru, USA
Ryby rozdymkowate mogą wytwarzać toksyny, takie jak tetrodotoksyna i saksytoksyna, które mogą gromadzić się w ich skórze, gonadach i wątrobie. Ich toksyczność różni się w zależności od gatunku, obszaru geograficznego i pory roku. Ich spożycie może spowodować śmiertelne zatrucie. Tetrodotoksyna, obecna w fugu, jest 1000 razy bardziej toksyczna niż cyjanek i może powodować śmierć wskutek porażenia mięśni oddechowych.