Ryba ta występuje nad miękkim dnem, a młode osobniki często spotyka się w estuariach. Potrafi wydawać głośny, zgrzytliwy dźwięk.
Ryby rozdymkowate na ogół zawierają tetrodotoksynę w skórze, wątrobie i jajnikach, ale nie w tkance mięśniowej. Ich mocne zęby mogą powodować poważne rany kąsane. Utrzymywanie ich w akwarium zaleca się wyłącznie doświadczonym akwarystom. Nie należy celowo prowokować ich do nadymania się: ta reakcja obronna pochłania znaczne ilości energii i odstrasza drapieżniki, sprawiając, że atakowanie ryby jest bolesne.
Występowanie: Kostaryka, Pacyfik Wschodni, Peru, Pacyfik Środkowy
Ryby rozdymkowate mogą wytwarzać toksyny, takie jak tetrodotoksyna i saksytoksyna, które mogą gromadzić się w ich skórze, gonadach i wątrobie. Ich toksyczność różni się w zależności od gatunku, obszaru geograficznego i pory roku. Ich spożycie może spowodować śmiertelne zatrucie. Tetrodotoksyna, obecna w fugu, jest 1000 razy bardziej toksyczna niż cyjanek i może powodować śmierć wskutek porażenia mięśni oddechowych.