Synchiropus marmoratus ma bardzo ograniczony zasięg występowania w rejonie Tanzanii i Mozambiku. Jego podstawowe ubarwienie jest marmurkowoszare, z płetwami piersiowymi w odcieniach od różowego do czerwonego i niebieskoczarnymi płetwami odbytowymi. Samice osiągają 11 cm i pozostają nieco mniejsze od samców, które osiągają 13 cm.
Uważa się, że Synchiropus marmoratus nie jest celowo odławiany na potrzeby handlu akwarystycznego, a ryby sprzedawane pod tą nazwą to w rzeczywistości Synchiropus stellatus.
Występowanie: Mozambik, Afryka Wschodnia, Tanzania, Zachodni Ocean Indyjski
Początkowo ryby te mogą długo zwlekać z pobraniem pokarmu, uważnie go oglądając, zanim go zaakceptują. Gdy już się zadomowią, chętnie jedzą podawany pokarm mrożony. Zachowania pokarmowe różnią się między osobnikami odłowionymi w naturze a pochodzącymi z hodowli. W przypadku ryb z hodowli również ich rozmiar w momencie zakupu wpływa na to, jaki pokarm jest odpowiedni.
Objętość akwarium ma mniejsze znaczenie niż odpowiednia ilość właściwego pokarmu, ponieważ ryba ta musi żerować nieustannie. W akwarium funkcjonującym od 6–12 miesięcy, z dobrze rozwiniętą mikrofauną, może przeżyć bez dokarmiania, zjadając drobne zwierzęta żyjące w podłożu i na skałach. Odpowiednia powierzchnia dna jest niezbędna do pomyślnego utrzymania tej ryby.
Znaczenie ma również konkurencja o ograniczone zasoby żywego pokarmu na dnie, czy to ze strony igliczni, małych wargaczy, czy drugiej ryby trzymanej w parze. Początkowo pomocna może być niewielka hodowla widłonogów prowadzona w kilku pojemnikach. Hodowlę żywego pokarmu można zakończyć, gdy ryba przestawi się na pokarm mrożony.
Żywe widłonogi denne, Tigriopus californicus lub Tisbe biminiensis, można podawać jako pokarm uzupełniający, gdy tylko są dostępne. Nie ma gwarancji, że ryba ta przestawi się z pokarmu żywego na mrożony. Jeśli tak się nie stanie, do utrzymania jej przy życiu w akwarium konieczna jest rozbudowana hodowla żywego pokarmu.