Synchiropus splendidus
Synchiropus splendidus zamieszkuje płytkie, osłonięte laguny i rafy przybrzeżne, preferując muliste dno z koralowcami i rumoszem. Zwykle spotyka się go w małych grupach rozproszonych na ograniczonym obszarze. Zamiast łusek ma twardą skórę pokrytą obfitą warstwą śluzu, który wydziela nieprzyjemny zapach, gdy ryba zostanie wystawiona na działanie powietrza. Uważa się, że powłoka ta chroni ją przed chorobami i drapieżnikami. Ryby z rodziny lirowatych (Callionymidae) zazwyczaj poruszają się, powoli ślizgając się za pomocą płetw brzusznych, zamiast pływać lub zawisać w wodzie jak inne ryby.
Niezbędne jest dojrzałe akwarium, ponieważ ryba ta żywi się drobnymi zwierzętami żyjącymi w podłożu i na skałach. Utrzymująca się populacja tych organizmów sprawia, że karmienie jest proste. Ryba skubie pokarm przez cały dzień. Niektóre osobniki przyjmują pokarm mrożony, ale nie można na tym polegać. Nie jest szczególnie podatna na choroby. Jeden akwarysta donosi o osobniku, który osiągnął 8 cm.
Trzymanie jej z innymi lirowatymi, w tym Synchiropus picturatus lub Synchiropus sycorax, prowadzi do walk terytorialnych. Dwa samce nie powinny przebywać w jednym akwarium, ponieważ ich walki mogą być śmiertelne. Samce mają dłuższą pierwszą płetwę grzbietową. Samca i samicę można trzymać razem i zaleca się utrzymywanie pary. Podczas zalotów para unosi się ku powierzchni wody.
Synchiropus splendidus został z powodzeniem rozmnożony, a jego larwy odchowano przy użyciu Acartia (Acanthacartia) tonsa. Naupliusy Acartia są bardzo małe, mierzą 70 µm i są pelagiczne, czyli swobodnie pływają w toni wodnej.
Występowanie: Australia, Borneo (Kalimantan), Flores, Wielka Rafa Koralowa, Indonezja, Japonia, Malezja, Mikronezja, Nowa Kaledonia, Palau, Papua, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Raja Ampat, Riukiu, Wyspy Salomona, Celebes, Tajwan, Pacyfik Zachodni
Początkowo ryby te mogą długo zwlekać z pobraniem pokarmu, uważnie go oglądając, zanim go zaakceptują. Gdy już się zadomowią, chętnie jedzą podawany pokarm mrożony. Zachowania pokarmowe różnią się między osobnikami odłowionymi w naturze a pochodzącymi z hodowli. W przypadku ryb z hodowli również ich rozmiar w momencie zakupu wpływa na to, jaki pokarm jest odpowiedni.
Objętość akwarium ma mniejsze znaczenie niż odpowiednia ilość właściwego pokarmu, ponieważ ryba ta musi żerować nieustannie. W akwarium funkcjonującym od 6–12 miesięcy, z dobrze rozwiniętą mikrofauną, może przeżyć bez dokarmiania, zjadając drobne zwierzęta żyjące w podłożu i na skałach. Odpowiednia powierzchnia dna jest niezbędna do pomyślnego utrzymania tej ryby.
Znaczenie ma również konkurencja o ograniczone zasoby żywego pokarmu na dnie, czy to ze strony igliczni, małych wargaczy, czy drugiej ryby trzymanej w parze. Początkowo pomocna może być niewielka hodowla widłonogów prowadzona w kilku pojemnikach. Hodowlę żywego pokarmu można zakończyć, gdy ryba przestawi się na pokarm mrożony.
Żywe widłonogi denne, Tigriopus californicus lub Tisbe biminiensis, można podawać jako pokarm uzupełniający, gdy tylko są dostępne. Nie ma gwarancji, że ryba ta przestawi się z pokarmu żywego na mrożony. Jeśli tak się nie stanie, do utrzymania jej przy życiu w akwarium konieczna jest rozbudowana hodowla żywego pokarmu.